De leerlingen Tess van Ewijk en Roosmarijn van den Bosch uit gymnasium-vwo-3 op het d’Oultremont College in Drunen kregen op school een tijdje geleden de opdracht om een ‘collage’ te maken voor het onderwerp Banden Binden. Banden Binden betekent in andere woorden dat je connecties maakt met andere mensen, ze beter leert kennen en dus verbonden wordt met elkaar op allerlei verschillende manieren. Als je meer met mensen omgaat, praat en leuke dingen doet, worden er dus ook banden gebonden met elkaar die langzaamaan steeds sterker worden. "Nadat we meer onderzoek hadden gedaan over het onderwerp zijn we veel meer te weten gekomen. We hebben besloten om door middel van een taart en creativiteit Banden te Binden met elkaar. Met wat planning en overleg met elkaar en onze docent (Bill Banning) hebben we ons plan kunnen uitvoeren."

Doel: sociaal vangnet weven

"Wij hebben een taart gebakken en hebben daarbij versiering mee naar school genomen. Het doel daarvan was dat iedereen uit de klas een stukje taart zou krijgen en die mocht versieren hoe hij of zij het wilde. Wat is nou daarvan eigenlijk de bedoeling? Alle projecten die iedereen heeft uitgevoerd, gaan over Banden Binden. Dat houdt in dat als je met meerdere personen bent en veel contacten legt je veel sterker bent. Als je dan ooit ‘valt’, omdat er iets gebeurt in je leven, dan is er een trampolinedoek dat je opvangt. Het trampolinedoek bestaat uit een weefsel van allerlei contacten van die persoon. Ieder persoon dat van iemand houdt is een draadje van het sociaal weefsel. Stel er gebeurt iets ernstigs in je leven, dan is er het sociale vangnet om je op te vangen."

Taart als sociaal weefsel

"Er is een verband tussen het sociaal weefsel en de taart. Wij gaven iedereen een stuk die ze konden versieren, elk stuk taart is dus een draad van het weefsel. Op het eind had iedereen een eigen stuk taart, een mening, een gedachte. Die stukken taart voegden wij weer bij elkaar, waardoor het een echt weefsel was waarbij iedereen verbonden werd."

Meningen

"Wij hebben verschillende medeleerlingen uit onze klas om hun mening gevraagd. Zij vonden het allemaal een leuke manier om het trampolinedoek duidelijk te maken. Ze vonden het tegelijkertijd ook zeer lekker. Hieronder zie je een aantal foto’s van het moment dat het project plaatsvond. Wij vonden het ook zeer prettig dat wij zoveel vrijheid kregen om dit project te doen. Dit was niet gelukt zonder onze docent. Hopelijk heeft u er als docent ook lekker van gesmuld en genoten!"

Connecties leggen maakt je dankbaar!

"Tijdens het plannen en uitvoeren van dit project zijn we veel meer te weten gekomen over het onderwerp Banden Binden. Doordat we veel informatie op zijn gaan zoeken, zijn we gaan beseffen hoe belangrijk het is om nou eigenlijk banden te binden met elkaar. Als je deze niet hebt, dan kan je angst of onzekerheid voelen. Connecties met elkaar leggen is één van de belangrijkste dingen ter wereld. Zo kom je niet alleen meer over elkaar te weten, maar voel je je verbonden en vertrouwd met elkaar. Je voelt je ook heel erg op je gemak, omdat je diegene beter kent/hebt leren kennen. Als er iets gaande is kan je vertrouwen op die persoon, dat die je als het ware opvangt met een vangnet. Dat heeft ons dus heel erg laten realiseren hoe blij we moeten zijn met de mensen om ons heen. Daar zijn we dus heel dankbaar voor!"

Hoopvol en dankbaar

Docent Bill Banning: "Is het niet geweldig hoe deze twee jongedames dieper inzicht krijgen in het proces van vertrouwensbanden opbouwen? Als het zo positief in de klas werkt, zal het later in de samenleving ook zo positief werken. Vooral ook het diepe besef van dankbaarheid zal hierbij zeer positief uitpakken. Jammer genoeg hoor je nooit over ‘dankbaarheid’ in pedagogische onderwijsprogramma’s, terwijl dankbaarheid niet alleen de ‘kers op de taart’ is, maar misschien ook wel de meest motiverende kracht ter wereld is. Hoezo gebrek aan motivatie bij leerlingen? Zo ontmoeten levensbeschouwing en burgerschapsvorming elkaar in het bouwen aan de samenleving van de toekomst. Dit soort dingen stemt mij zeer hoopvol en dankbaar."