Voor haar levensbeschouwelijke mini-stage wilde een leerlinge vwo-4, d’Oultremont College Drunen graag iets doen wat ze leuk zou vinden, maar waarbij ze ook mensen echt kon helpen in de hoop haar ministage zo een mooie betekenis te geven. Zo is zij uiteindelijk beland bij Parochie Wonderbare Moeder in Drunen waar verschillende vieringen, maar ook uitvaarten worden gehouden.
"Ik heb voornamelijk alleen gewerkt, maar ook heb ik hulp gekregen vanuit het parochiesecretariaat (Esther Romeijn). Ik werd heel erg gastvrij ontvangen bij de parochie wat de zenuwen een beetje stilde. Zo mocht ik twee ochtenden helpen met koffie- en theezetten onder het genot van iets lekkers. Dit hield in dat ik voor minstens acht personen koffie of thee moest zetten en ook al het servies mocht klaarzetten. De parochiesecretaresse, maar ook veel vrijwilligers en de tuinmannen kwamen even zitten voor een lekker kopje thee of koffie. Na afloop heb ik iedere keer alles netjes opgeruimd."
Gegroeid in zelfvertrouwen en zelfstandigheid
"Mijn persoonlijke ontwikkeling is hierdoor ook sterk gegroeid. Ik kreeg door het warme welkom veel zelfvertrouwen om mijn activiteit goed uit te voeren. Ik heb ook kunnen werken aan mijn zelfstandigheid. Alles zelf doen gaf me een doel, het doel om alles zo goed mogelijk te doen. Ik wilde graag dat iedereen tevreden was met alles en indirect ook met mij. Door middel van het luisteren en leren naar wat er gedaan moest worden heb ik mijn doel behaald. Kleine fouten zijn er natuurlijk ook gemaakt, denk aan gemorste melk of vergeten om suiker toe te voegen. Toch heb ik mezelf weer herpakt en mijn fouten uitgewist door het de tweede keer beter te doen."
Heel fijn om te zien dat je iemand zo blij kunt maken
"Mijn activiteit heeft ook veel invloed gehad om mijn sociale ontwikkeling. Na 10.00 uur liep het vol en de stoelen rondom de tafel werden gevuld. Ik heb heel vaak de kans gehad om gesprekken te voeren met de mensen bij de parochie. Ik heb vragen over mijzelf kunnen beantwoorden, wat me eigenlijk indirect ook een beter beeld van mezelf gaf. Ik heb ook veel geleerd over de mensen zelf, zoals de vrijwilligers. Waarom ze het werk doen en wat de koffiemomentjes voor hun betekenen. Ik heb zelfs de parochiesecretaresse kunnen feliciteren met het worden van oma! Overal was het heel gezellig en ik heb veel kunnen leren van de mensen (vooral de ouderen) die hun ervaringen deelden over hun tijd op school, het geloof en vrije tijd. Het was heel fijn om te zien dat ik iemand zo blij kon maken met iets ‘kleins’ zoals theedrinken en een gesprekje starten. Het gevoel van dankbaarheid was ook niet te missen na alle bedankjes achteraf. Het opruimen duurde niet heel lang waardoor ik nog een extra handje kon helpen bij het vouwen van informatieboekjes over het carnavalsfestijn dat mede door de parochie georganiseerd werd. Het was zo gezellig dat ik de tijd voorbij zag vliegen. Ik heb als bedankje nog wat lekkers gegeven en zou graag nog een keer terug willen gaan. Ik ben blij dat ik dit heb kunnen doen voor de mensen, maar ook voor mezelf."
Docent Bill Banning: "Is het niet geweldig dat jonge mensen op deze manier zich inzetten in de samenleving kennen en positieve contacten leggen buiten hun directe leefomgeving? Zo worden de banden binnen de samenleving verbreed en verdiept, waarbij de leerling zich ook nog eens persoonlijk ontwikkelt. Ja, dat schept warmte!"