Nicole Meesters is directeur van Th. J. Rijkenschool in Elshout. Ze woont in Drunen samen met haar man en hun twee kinderen. “Als kind droomde ik al van een baan in het onderwijs. Inmiddels is dit mijn derde schooljaar als directeur in Elshout. Daarvoor heb ik op meerdere scholen binnen hetzelfde bestuur gewerkt onder andere op Wereldwijs, De Groene Bogen en de school in de vesting van Heusden. Deze school in Elshout is nog een echte dorpsschool waar iedereen welkom is. Inclusief Onderwijs betekent voor ons dat ieder kind een kans krijgt op onze school, ook en juist kinderen met een beperking.” Nicole neemt ons mee de school in en wat meteen opvalt is de rust die hier heerst.
Door Henk Poelakker
Verbouwing
“We hebben te maken gehad met een fikse verbouwing. Wat je her en der ziet is dat schoolgebouwen van zo’n vijftig jaar oud massaal tegen de vlakte gaan om plaats te maken voor nieuwbouw. Wij hebben het hier anders aangepakt. Het gebouw uit de jaren ’70 heeft een enorme update gekregen. Kijk eens hoe licht de muren zijn. Kun je je voorstellen dat hier ooit bruine schroten tegen de plafonds zaten en op de vloeren retro bruine tegels? Toen dit gebouw werd neergezet waren de normen voor een klaslokaal heel wat groter dan tegenwoordig. Kortom: we hebben een fantastisch gebouw, heel mooi licht van kleur met geweldig veel ruimte: grote klaslokalen, brede gangen, een eigen gymzaal, een groot plein met beschutte plekjes in het groen. Ook hebben we zonnepanelen en een besparend klimaatsysteem.” Nicole heeft gelijk. Zo groot en zo ruim zie je klaslokalen haast niet meer. Ze is samen met haar medewerkers, de ouders en de kinderen maar wat trots op de school die in de volksmond de Rijken School genoemd wordt. Met een knipoog naar de beroemde geestelijke én naar de rijkdom van de school: prachtig meubilair, een geheel nieuwe collectie kinderboeken, een actieve leerlingenraad en betrokken ouders.
Nicole is trots op de nieuwe collectie boeken. (foto: Henk Poelakker)
Computer
De school telt 140 leerlingen en 13 medewerkers. Nicole: “Op het gebied van lezen richten we ons niet alleen op onze leerlingen. Ook de ouders blijven we stimuleren om voor te lezen, samen een boek te lezen, samen te praten over de inhoud van het gelezene. In de klassen schrijven we veel want goede schrijvers worden goede lezers en dat geldt ook andersom. Ooit gehoord van het fenomeen Dynamische Schooldag? Dat houdt in dat je bij ons niet de hele dag stil moet zitten maar dat er ook ruimte is voor bewegen. Wie hier voor het eerst binnenkomt, ziet dat we meegaan met de tijd maar zeker ook oog hebben voor het verleden. Dat we traditioneel genoemd worden omdat we onze aandacht vooral richten op taal, rekenen en lezen ervaren we als een compliment. We werken hier thematisch en dat zorgt ervoor dat de lessen betekenisvol zijn. Als het thema bijvoorbeeld 'Sporen uit het verleden' is, gaan alle lessen over dat onderwerp. Natuurlijk is de computer niet meer weg te denken uit het onderwijs maar we gaan daar mondjesmaat mee om. Wat we belangrijk vinden is dat we onze leerlingen voorbereiden op een digitale toekomst. Veel leerstof halen we nog uit lesboeken; goed voor het onderdeel begrijpend lezen waar we als school prima punten halen. Frappant omdat juist die vorm van lezen slecht scoort in ons land. Belangrijk uitgangspunt is dat we doen wat we beloven. Heel realistisch.”
Van ik naar wij
De lestijden zijn voor alle kinderen gelijk. Wel zo handig voor de ouders. Iedere vrijdagmiddag is de hele school vrij, op weg naar een ontspannen weekend. De school kent een zogeheten continurooster: alle kinderen blijven tussen de middag op school, eten met de leerkracht of overblijfouder waardoor alle klassen om 14.30 uur naar huis kunnen. Terug naar Nicole. Heeft ze nog wensen? Met een brede lach: "Jazeker. Minder kinderen in één lokaal. Een blik vol met invallers zou prettig zijn. Als we het voor het zeggen hadden, zouden we graag een conciërge aanstellen. Mijn zorg voor de toekomst is dat we steeds meer in een ik-cultuur leven. Wij willen de kinderen meegeven dat samendoen heel belangrijk is. Wat vaker lief voor elkaar zijn, zou mooi zijn."
Als kind droomde ik al van een baan in het onderwijs. (foto: Henk Poelakker)
Trots
Er zijn ambitieuze bouwplannen voor het dorp Elshout. Dat betekent voor de school een fikse groei. Op dit moment staan er twee lokalen leeg maar dat zal niet meer lang zo blijven. Nicole: “Samen met het team ben ik trots op het gebouw en koester ik de saamhorigheid. Ons schoolbestuur Scala mag hier genoemd worden. Zij zorgen ervoor dat ik me als directeur kan richten op mijn kerntaken. Scala neemt gelukkig haar verantwoordelijkheid op het gebied van huisvesting, schoonmaak, financiën, personeelsbeleid enz. Een ideale situatie.”
Nicole wijst nog eens op de voetbalkooi. “Onze leerlingenraad heeft een grote wens uitgesproken en dat is de kooi te bekleden met kunstgras. We nemen die wens heel serieus ondanks dat het prijskaartje boven de € 20.000 uitkomt. We gaan er met z’n allen voor en juist dat geeft iedereen vleugels.”
Op bezoek bij de school in Elshout betekent vragen naar de naamgever. Wie was Theodoor Jacobus Rijken, de man naar wie de school vernoemd is? Hij was een vooraanstaande rooms-katholieke geestelijke en stichter van Broeders van Liefde. Hij werd in 1797 geboren in Elshout en stierf in 1871 en speelde een belangrijke rol in het onderwijs en de zorg.