Iedere maand zet deze krant zijn schijnwerpers op één van de scholen in onze gemeente. Dit keer het Linusonderwijs in Drunen waar onderwijs verzorgd wordt aan hoogbegaafde kinderen. De 135 leerlingen die deze school bezoeken hebben meer uitdaging nodig dan een gemiddelde basisschool kan bieden. Die uitdaging is o.a. zichtbaar bij de items aandacht, concentratie, geheugen, oriëntatie, taalgebruik en vaardigheden.

Door Henk Poelakker

Wat Linus voor ogen heeft is het versterken van het unieke dat iedere leerling in zich heeft. Ook bereidt men aan de Johan de Wittstraat de leerlingen voor op de wereld buiten school.De naam Linus verwijst naar een figuur uit de Peanutsstrips: een intelligent en slim kind dat van alles op de hoogte is maar daar wel onzeker van kan worden. De school kent een aannamebeleid wat wil zeggen dat niet ieder kind past bij de manier waarop hier les wordt gegeven.

Eigenheid van ieder kind

We spreken vier enthousiaste mensen die heel open vertellen over Linus. Nicole Smits (directrice) en Ilja Hoogenberg-Engbers (onderwijsdeskundige) zijn verantwoordelijk voor de dagelijks gang van zaken. Koen van den Broek en Aayat Mahbub zijn openhartige leerlingen die het hier prima naar de zin hebben. Eerst maar de volwassenen aan het woord: “We werken hier een jaar of vijftien voor en met hoogbegaafde leerlingen. Hoog in ons vaandel staan rechtvaardigheid, intens meelevend, kritisch zijn en het snelle denken. Met 18 medewerkers staan we elke dag klaar voor ouders en leerlingen en krijgen cultuur, geloof, waarden en normen aandacht. Ons doel is om de eigenheid van ieder kind nader te ontwikkelen en tot bloei te laten komen. Veel van onze leerlingen hebben al het nodige meegemaakt op vorige scholen, soms zelfs verdrietige en zorgelijke tijden. Wij bieden echte persoonlijke aandacht, kijken waar de leerling in zijn/haar ontwikkeling staat en sluiten daarbij aan. Wel altijd op zoek naar net iets moeilijkere leerstof want de lat mag steeds ietsje hoger gelegd worden.”

De Gouden Eeuw

Nicole en Ilja laten vol trots hun school zien en staan stil bij de geweldig goede prestaties van de oudere leerlingen voor een educatief programma van Lego. Het programma First Lego League daagt hen uit de maatschappelijke rol van wetenschap & technologie te onderzoeken. Op 9 maart vindt de finale plaats in de Brabanthallen in Den Bosch en wie weet worden daar door Linus hoge ogen gegooid. “Kijk, hier aan de wand hebben we enkele vitrinekasten gevuld met spulletjes die passen bij ons huidige thema ‘De Gouden Eeuw’. In 4½ jaar komen maar liefst 22 thema’s voorbij waarbij we zo ongeveer alle vakken betrekken. Zowel de leerling als de leerkracht krijgt de ruimte om een eigen invulling te geven aan het thema en dat werk motiverend. Het onderwijs is hier uitdagend en zeker niet saai, de leerkracht hoeft niet slaafs het rekenboek of geschiedenisboek te volgen. Dat betekent concreet dat de man of vrouw in de klas met zin en enthousiasme samen met de leerlingen aan de slag kan. Passie is het goede woord dat past bij onze manier van lesgeven.”

Ayaat en Koen

En wat vinden Ayaat en Koen, beiden uit groep 6 van deze school? Koen woont in Sint-Michielsgestel en vindt zijn hoogbegaafdheid soms lastig maar hier op school wordt hij volgens eigenzeggen begrepen. “Het is zo ontzettend leuk om telkens weer uitgedaagd te worden. Mijn favoriete vak is rekenen. Grappig: meer dan eens heb ik niet eens door dat ik binnen een thema met rekenen bezig ben. Dat is zo fijn aan deze school. Niet onbelangrijk: ik heb hier veel vrienden. Oh ja, buitenspelen is ook favoriet.”

Ayaat: “Iedere dag word ik gebracht en gehaald want ik woon in Zaltbommel. Wel een eindje rijden maar dat heb ik er graag voor over want ik heb het hier reuze naar mijn zijn. Het is echt een voorrecht dat ik op deze school mag zitten. Mijn leukste vak is taal en zoals wij hier met iedere keer weer uitdagende thema’s werken: super!”

Inspirerend Leren

Terug naar Nicole en Ilja. “Wij informeren de ouders zo optimaal mogelijk over de school in zijn algemeenheid en over hun kind(eren) in het bijzonder. Waar we voor waken is dat de verantwoordelijkheid voor het lesgeven bij de leerkracht blijft. Als voorbeeld, hoewel goed bedoeld, zien we liever niet dat vader of moeder een gelikt boekverslag maakt. De eigenheid van het kind, de intrinsieke motivatie van de leerling vinden wij belangrijk. Opvoeden is in de eerste plaats de verantwoordelijkheid van iedere ouder, niet van ons als onderwijsgevenden. Waar we ook voor waken is dat we beslist niet een eliteschool willen zijn. Graag blijven we met ouders in gesprek over de hoogbegaafdheid van het kind, dat kan meer dan eens erg complex zijn. Wat we jammer vinden is dat ons zogeheten Samenwerkingsverband, waar veel scholen uit de regio bij zijn aangesloten, geen extra middelen beschikbaar stelt voor onze toch wel ingewikkelde populatie. Gelukkig zijn er iedere dag voldoende momenten die zowel de leerkracht als de leerling inspireren. Denk aan het samen beslissen of aan het inspirerend leren. Daar hoort ook het woord energierijk bij en het gevoel dat de schooldag voorbij vloog terwijl je nog dit of dat had willen doen.”

Belangrijk: een eigen handschrift

Net als op iedere andere school is ook hier de computer en de laptop niet meer weg te denken. Toch zet men hier ICT maar mondjesmaat in. We weten dat het anno 2024 heel moeilijk is om de concentratie van leerlingen langer dan 15 minuten vast te houden. Wie herkent het niet: een kind kijkt op de laptop naar een filmpje en heeft het na een minuut of tien wel gezien. Even swipen en hup daar is een nieuw filmpje. Funest voor de zogeheten spanningsboog. Overigens, hier vindt men het ontwikkelen van een eigen handschrift nog altijd belangrijk, hoewel we in een tijd leven van het digitale tijdperk.

Wat Nicole en Ilja nog graag willen zeggen: “Leerlingen leren bij ons om te gaan met feedback. Samen met de leerkracht wordt de volgende stap bepaald en vervolgens gezet. Een vraag die dan aan bod komt is, wat is mijn bijdrage aan het nieuwe thema? Tot slot: hoewel we tevreden zijn met de terechte loonsverhoging van het Ministerie, is er iets anders nodig om nieuwe studenten de PABO binnen te halen. Passie!”