Mijn kleinzoon van drie vindt het helemaal niet erg om mee te gaan winkelen. Waarschijnlijk komt dat omdat hij meestal een plakje worst bij de slager en bij de bakker een koekje krijgt. Maar omdat het nogal druk was bij de slager, liet ik mijn kleinzoon een volgnummer trekken. Nu kan mijn kleinzoon slecht tegen wachten, waardoor hij al vrij snel ongeduldig werd. Uiteindelijk was ik aan de beurt en eindelijk kreeg hij, waar hij al die tijd op had gewacht; van de slager een plakje worst. Ik keek mijn kleinzoon aan en zei tegen hem: "Wat zeg je dan tegen de slager?" Waarop mijn kleinzoon antwoordde: "Wat een klein stukje."

Ik pakte zijn hand en snel liep ik de winkel uit, door het winkelcentrum op weg naar de supermarkt.

Daar was in het winkelcentrum net een actie aan de gang om deze zo schoon mogelijk te houden. Om het winkelende publiek daar zoveel mogelijk bij te betrekken, hadden ze bij de ingang van het winkelcentrum een groot spandoek opgehangen met de tekst: 'Voer uw afval alstublieft aan de afvalbakken die in het winkelcentrum staan, want de vloer is op dieet'. Ik fronste mijn wenkbrauwen en liep met mijn kleinzoon verder het winkelcentrum in, naar de supermarkt.

Ik pakte een winkelwagentje want deze keer had ik veel boodschappen nodig. Maar gelukkig hielp mijn kleinzoon goed mee met het verzamelen van de boodschappen. Al vrij snel stonden we dan ook met een volle kar in de rij bij de kassa. Voor mij stond een moeder met haar zesjarige zoontje.

Het zoontje bestudeert uitgebreid mijn winkelwagentje en zei: "Mama, die meneer heeft veel heel veel boodschappen." Zijn moeder keek naar mijn volle winkelwagen en zei tegen haar zoontje: "Ssst, dat moet je niet zo hard op zeggen, dat is niet netjes." Ik vond het niet erg dat haar zoontje die opmerking over mijn volle winkelwagen maakte. maar ik vond het niet gepast dat zijn moeder daarna zei: "Misschien eet die meneer wel meer dan wij."

Op dat moment kwam de filiaalmanager aanlopen en zie tegen het meisje achter de kassa: "Die twee meisjes die net een fles wijn hebben gekocht, die zijn nog geen 18 hoor! Wil je voortaan eerst om hun legitimatie vragen?" Het meisje achter de kassa zei: "O, ik dacht toch echt dat ze 18 waren." Waarop de filiaalmanager zei: "Mooi niet, ze liepen de winkel uit en zeiden tegen elkaar, het is gelukt."

"Ja", zegt de jongen achter de ander kassa, die alles had aangehoord en zijn collega te hulp schoot. "Dat komt omdat ik ze net mijn mobielnummer heb gegeven." Eindelijk was ik aan de beurt om af te rekenen. Snel liep ik daarna met mijn kleinzoon aan de ene hand en aan de andere hand mijn volle winkelwagen de supermarkt uit op weg naar mijn auto.

Jules Faber