Die avond was het helder weer, de sterren fonkelden er volop op los. De ultieme kerstverlichting is toch wel de sterrenhemel, daar kan geen kerstverlichting tegen op, dacht ik bij mezelf, terwijl we al lopend op weg waren naar mijn tante. Die had de familie uitgenodigd voor een 'Deens kerstdiner'. Zo eens in de vijf jaar zijn we welkom voor het kerstdiner.

Ondanks dat we niet wisten wat we van het 'Deens kerstdiner' van mijn tante konden verwachten, hebben we toch ja gezegd. Het zal wel weer iets aparts zijn, mijn tante kennende.

Meestal pakt ze dan goed uit met een grote kerstboom, volledig versierd met glanzende kerstballen, die glansrijk glinsteren in het licht van de overdadige kerstboomverlichting.

Dat was ook een van mijn kleinkinderen opgevallen. Die liep bij binnenkomst meteen naar de Kerstboom, zonder mijn tante goedendag te zeggen. Hij bekeek de kerstboom eens goed en voelde er hier en daar aan. Tante zag dat en zei: "Het is geen echte Kerstboom, maar een kunstkerstboom." Het kind bekeek de kerstboom nog eens goed en liet zijn ogen van boven naar beneden glijden.

Daarna draaide hij zich naar mijn tante om en zei lachend: "Wat voor kunstjes kan hij dan?’ Even stond mijn tante met haar mond vol tanden, dat gebeurt niet vaak, maar al snel herstelde ze zich en zei: "Deze kunstkerstboom kent geen kunstjes, maar is kunstig gemaakt." Teleurgesteld liep mijn kleinzoon naar de kerststal en zag dat de wijze koning met wierrook een stuk achter de andere koningen stond. "Dat heb ik bewust zo gedaan", zei mijn tante, want wierrook verspreidt een nogal penetrante geur. "Als de andere koningen daar twee weken met hun kameel, achteraan hebben moeten lopen.

Dan heb je daarna geen zin meer om bij het kindeke Jezus op Kraamvisite te gaan. Daarom liep hij altijd achteraan", zei mijn tante. Mijn kleinkind keek mijn tante aan en liep toen weg. Ook hij wist inmiddels wel dat mijn tante een aparte tante is. "Dit jaar heb ik al de cadeautjes voor jullie, bij de kringloop gekocht. Die mogen jullie uitpakken, na het kerstdiner", zei ze met een lach.

Ik moet je eerlijk bekennen dat het 'Deens Kerstdiner' al met al wel mee is gevallen. Het malse vlees voorzien met Deense kruiden smaakte goed. Maar eerst kwam er als voorgerecht een schaal met rijstepap op de tafel, waarin een amandel was verstopt. Wie de amandel in de rijstepap in zijn bord vond, kreeg een marsepeinen poppetje, die hem het komende jaar geluk zal brengen.

Laat mijn tante nou zelf de amandel in haar bord vinden. Glunderend zette ze het marsepeinen poppetje naast haar bord. Wat betreft de 'kringloop cadeautjes', die onder de kerstboom lagen:

Ik heb het idee dat de meeste kringloop cadeautjes, weer bij de kringloop terecht zullen komen.

Fijne Kerstdagen

Jules Faber