In deze rubriek 'Verleden, heden, toekomst' staan inwoners van onze gemeente stil bij hun verleden, praten ze hardop over het heden en mijmeren zij over de toekomst. Dit keer zijn we welkom bij Thom Turkenburg (1994) in Drunen. Bij de start van deze zomer is hij getrouwd met Helma. De reden voor ons gesprek zijn de lovende kritieken die zijn Turkse Rockband Makas kreeg na een geslaagde voorstelling in theater De Leest in Waalwijk. Thom is de drummer van de band.

Door Henk Poelakker

Verleden

Thom is opgegroeid in Drunen, ging na de basisschool naar het d’Oultremont college om vervolgens met het havodiploma op zak te gaan studeren aan de School voor Podiumkunsten in Arnhem. Als kleuter was hij al gefascineerd door trommels. Al snel werd duidelijk dat hij later drummer zou worden. Als puber speelde hij in diverse bandjes met wisselende muziekstijlen. Als afgestudeerde musicus ging hij onder andere muzieklessen geven en probeerde hij bekendheid te krijgen door toe te treden tot de hiervoor genoemde Turkse Rockband Makas. Dat woord staat voor schaar. Symbolisch knipt de muziek de banden door met de sleur en de dagelijkse beslommeringen van de toehoorders. De band wil met haar muziek mensen raken, mensen verbinden. Thom: “In het afgelopen jaar zijn we als rockband actief geweest op meerdere fronten. Naast de theatertour waren we welkom op festivals, zijn we een studio ingedoken, hebben we een langspeelplaat uitgebracht en hebben we meerdere videoclips laten maken.”

Thom roert de hartslag van de band. (privéfoto)

Heden

Thom werd gegrepen door de muzikale doelstelling van Makas. “Door verbinding te maken met de medemens, te luisteren naar zijn/haar verhaal, brengen we een halt toe aan polarisatie. Turkse muziek kenmerkt zich door iets te vertellen. Verhalen van soms honderden jaren oud, worden van generatie op generatie doorverteld. Nu deze theatertour van onze groep ten einde is, kijken we terug hoe de mensen in de theaters het gevonden hebben. De goed gevulde zalen in Den Bosch, Amsterdam, Rotterdam, Apeldoorn, Waalwijk enz. zaten vol met Nederlanders en Turkse Nederlanders. Alleen dat al zorgde telkens voor verbinding. We trakteerden de bezoekers op zes indringende verhalen over samenwerking, over de voldoening door je inzet voor een goed doel, over contact leggen met de medemens. Daar tussendoor speelden we Turkse muziek met soms een westerse beat en soms een oosterse interval. Een politieagent vertelde op het mega grote scherm hoe hij te maken kreeg met PTSS, de aandoening die alles te maken heeft met stress, angst en pijn. Zijn verbinder werd de hulphond. Dankzij die hond durfde hij weer naar buiten, maakte hij al wandelend een praatje met de buurt. Een ander aangrijpend verhaal was dat van Abi Patat die vanuit zijn Amsterdamse snackbar patat met een praatje verkocht. De snackbar groeide uit tot de grote verbinder van de wijk. Hoe mooi is dat?!”

De complete crew van Makas, met Thom tweede van rechts, in beeld. (privéfoto)

Drempel

Voor veel medelanders is de stap naar een museum of theater nog lastig. Thom: “Met onze Nederlandse voorstelling waarin ook Turks gezongen wordt, probeerden we het theater uit de elitaire hoek te halen. Bezoekers werden steevast onthaald op thee in een tulpglaasje, konden even snoepen van Turks Fruit en de welbekende zoete baklava. Op die manier zaten de zalen vol met een gemengd publiek dat zowel voorafgaand aan de voorstelling als in de pauze en na afloop met elkaar in gesprek kon gaan.”

Toekomst

“Ik zal mijn hart laten spreken. Allereerst hoop ik samen met Helma. een gelukkig huwelijksleven tegemoet te mogen gaan. Wat let ons om mooie reizen te gaan maken, om iets van onze wonderlijke wereld te zien, te proeven, te horen? Zorgen heb ik over de manier waarop we met z’n allen met onze aardbol omgaan. Denk aan klimaatverandering, aan de economische gevolgen van de stikstof uitstoot, aan de sociale ongelijkheid in de wereld, aan de alsmaar groeiende vraag naar schoon drinkwater en voedsel. Al die miljarden mondjes moeten elke dag gevuld worden." Heeft Thom tot slot nog tijd voor hobby’s? "Jazeker. Ik ben een fanatieke handballer, kijk graag naar series en films en sta met plezier in de pannetjes te roeren tijdens het koken.”