Het is belangrijk om zowel mentaal als lichamelijk fit te blijven. Dit is de levenshouding van de 85-jarige Hans van Drunen uit Oudheusden. Door zijn variatie aan bezigheden verveelt hij zich geen moment.
Door Door Hans van den Eeden
“Toen ik met pensioen ging heb ik bewust geen geraniums op de vensterbank geplaatst. Ondanks mijn 85 jaar ben ik op verschillende terreinen bewust nog actief. Het onder de mensen zijn geeft mij voldoening en door je sociale netwerk ben je minder kwetsbaar”, dit is de ervaring van Hans van Drunen. Tijdens een interview vertelt hij dat hij als oudste van een gezin van tien kinderen in 1939 geboren is in Sprang-Capelle. Hij groeide op in de periode van de Tweede Wereldoorlog. Ook de jaren vijftig vol eenvoud herinnert hij zich nog goed. “Het voordeel was dat ik me als oudste als eerste in schoon water in de teil mocht wassen.” Tijdens de ambachtsschool, de latere LTS, leerde hij het ambacht van metaalbewerker. Het werken als lasser bij de scheepswerf Verolme in Heusden was een logische stap. Voor het zover was vervulde hij zijn dienstplicht bij de Huzaren. Later volgde een verhuizing naar Oudheusden. In verband met de afbouw van de schepen werkte hij ook een periode in Rotterdam. “We vertrokken al om zes uur in de morgen met een bus vanuit Heusden daarheen. Met plezier denk ik terug aan de collegiale sfeer.” Maar daar bleef het niet bij. Hans werd bestuurlijk actief bij de afdeling Heusden van de Industrie-/Voedingsbond van het CNV. Ook werd hij secretaris van de Ondernemingsraad van Verolme Heusden. De waardering voor zijn inzet werd met het behalen van twee keer de kiesdeler beloond. Verder had hij tal van functies, zoals op het gebied van het Sociaal Fonds van Verolme Heusden.
Hans van Drunen. (Foto: Hans van den Eeden)
Bescheiden
Dat hulpverlening in de genen van Hans van Drunen zit, blijkt onder andere uit zijn verdienste bij de EHB0/bedrijfshulpverlening bij Verolme. De betrokkenheid uit zich thans als actief lid van de EHBO-vereniging. Ook speelt hij al jaren de rol van lotusslachtoffer. Met imitatiebloed en verwondingen en gekreun en gesteun is hij dan een ‘levende oefenpop’. Tevens werd hij actief als jeugddiaken van de Gereformeerde kerk. Ook was hij bestuurlijk actief bij de postzegelvereniging Black Penny. Zijn betrokkenheid lijkt verleden tijd. Het tegendeel is waar. Zo is hij actief bestuurslid van de Vereniging Senioren Heusden. Hans is een bescheiden man. Maar hij werd meermalen voor zijn verdiensten bekroond met erelidmaatschappen en onderscheidingen. Met name de benoeming als Lid van de Orde van Oranje-Nassau vervult hem met trots.
Gedreven vertelt hij dat bewegen belangrijk is voor de gezondheid. Zo is hij drie keer per week op de Jeu de Boules baan in Oudheusden te vinden. “Regelmatig gaan we met de Fietsclub van de Vereniging Senioren een tochtje maken.” Om zijn leefstijl te ondersteunen is hij ook bij de fysio te vinden. Recent meldde hij zich aan bij de QR-fit route, die aan de Demer in Heusden werd gelanceerd. Het doel van de route is om meer senioren letterlijk meer in beweging te krijgen. De interesses van Hans van Drunen zijn groot. Zo is hij wekelijks in de bibliotheek voor het digi-spreekuur in Oudheusden te vinden. Daar helpt hij samen met collega’s mensen via het Digicafé op weg naar het ontwikkelen van digitale vaardigheden.
Kwetsbaarheid
Tijdens het interview blijkt, dat de inzet van Hans een dagtaak lijkt. Zo is hij actief betrokken bij de Zomer- en Winterschool voor de Senioren. De school organiseert een variatie aan educatieve en ontmoetingsactiviteiten. Om zijn stembanden en longen gezond te houden zingt hij graag. “Helaas is het Heusdens Mannenkoor opgeheven. Thans zing ik nog met genoegen in de cantorij van de Protestantse kerk. Maar deze kampt met een gebrek aan leden. Maar gelukkig zing ik nog met genoegen in het koor Laboni.” Hans kijkt met genoegen terug op zijn dynamische leven. Trots is hij op zijn zoons Mark en Ronald. Hij volgt het actuele nieuws op de voet en maakt zich daar zorgen over. “In verband met mijn hoge leeftijd ben ik me bewust van mijn kwetsbaarheid. Maar ik kijk, gevoed door mijn verleden, de toekomst in. Straks ga ik mijn nieuwe laptop installeren. Ik denk dat ik mijn talenten heb gebruikt. Ik ga nog lang niet dood. Maar als het zover is, word ik naast mijn vrouw Beb op de Begraafplaats Buytenhove begraven. Daar heb ik al een plekje gereserveerd.”