In deze rubriek 'Verleden, heden, toekomst' staan inwoners van onze gemeente stil bij hun verleden, praten ze hardop over het heden en mijmeren zij over de toekomst. Dit keer zijn we welkom in Oudheusden bij Cobie de Hart.

Door Henk Poelakker

Verleden

Cobie de Hart (1954) is geboren in Herpt maar woont al heel lang in Oudheusden. Hij groeide op met een broer en twee zussen. Vader werkte op de melkfabriek in Heusden, moeder was huisvrouw. Na de lagere school volgde hij de LTS in Den Bosch. Na diverse oriëntaties koos hij voor het beroep van elektricien. Later werd daar monteur sterkstroomaan toegevoegd. Dat betekende in de praktijk (service-) monteur aan motoren van grote apparaten zoals die bij de scheepswerf van Verolme in Heusden in gebruik waren. Cobie trouwde in 1978 met Anja en samen kregen ze twee dochters. Ook zijn ze opa en oma van een 15-jarig kleinkind. In 1973 kreeg hij een ernstig ongeluk. “Met mijn brommer werd ik compleet van de sokken gereden door een automobilist die niet goed uitkeek. Tot op de dag van vandaag heb ik last van de gevolgen van dat ongeval. Inmiddels heb ik al mijn vijfde kunstheup. Drie jaar geleden kregen we als familie een forse dreun te verwerken. Een zus overleed aan acute leukemie. Zo ontzettend triest.”

Heden

Samen met zijn vrouw fietst hij graag en trekken ze er regelmatig op uit met de caravan. Zijn hobby’s bestaan uit reparaties verrichten aan onder andere radio’s. Als vrijwilliger zet hij zich in als deelnemer bij een repaircafé. Nu Cobie al een paar jaar met pensioen is, maakt hij zich sinds 2020 nuttig voor een organisatie die Gain heet. Deze club brengt met een grote vrachtwagen spullen naar Oost-Europa. Hij rijdt samen met de ruim 80-jarige Hans Thur uit Genderen naar met name Roemenië en Hongarije. Gain is blij met kleding, fietsen, schoolspullen, schone matrassen, bedden, groente in pot enz. Op dinsdag rijdt het duo Cobie-Hans kris kras door Nederland om op diverse plaatsen spullen op te halen die wij niet meer nodig hebben. Een soort van kringloop maar dan bestemd voor arme mensen in Oost-Europa. Gain biedt concrete hulp: een warme jas, schoon ondergoed (koopt Gain nieuw in met geld van donateurs), schoolborden, incontinentiemateriaal, een naaimachine enz. “Gain rijdt vanuit onze regio zo’n 26 keer per jaar naar gebieden waar mensen in armoede leven. Onze vrachtwagen is beplakt met tekens van het Rode Kruis. Dat is in gevaarlijke landen het signaal dat wij geen wapens vervoeren en dat we rijden voor een goed doel. De rode tekens beschermen ons enigszins waardoor we ons veilig voelen. Onderweg zit het nogal eens tegen. Wegwerkzaamheden met een lengte van 50 km zijn geen uitzondering en je begrijpt dat zoiets voor erg veel oponthoud kost. Als het meezit zijn we vijf dagen na ons vertrek weer thuis, altijd met een heel goed gevoel. De blijdschap van de mensen aldaar, de dankbaarheid, het enthousiasme doet ons ontzettend goed.”

Cobie (links) met compagnon Hans in de vrachtwagen.

Toekomst

Niemand kan in een glazen bol kijken en al helemaal niet als je zoals Cobie tobt met de gezondheid. Al sinds het eerder genoemde ongeluk is bewegen niet bepaald gemakkelijk. Stel dat je vijf wensen zou mogen doen. “Op nummer één met stip staat gezondheid voor mijn gezin. Op twee zet ik de wens om nog heel lang samen met Anja door het leven te mogen gaan. Kijkend naar de wereld zie ik dat we te maken hebben met een zieke wereld waar ontzettend veel mis is. Op veel fronten lijkt onze aardbol in brand te staan. Op nummer vier staat de wens die waarschijnlijk utopisch is maar ik spreek ‘m toch uit: hoe mooi zou het zijn als er geen oorlogen meer bestaan, als mensen in goede harmonie met elkaar kunnen en willen leven. Dan wens vijf die lijkt op wens twee. Ik hoop nog vaak met de caravan, samen met Anja, op pad te mogen gaan.”