Door Bert Meijs

De Ooiters

De ene bezoeker vindt het Land van Ooit geweldig en een ander vindt er niks aan. Maar nog steeds is er een groep die, tot op heden, fan van het Land van Ooit is gebleven. Ook veel oud-medewerkers kijken, soms met veel weemoed, terug op de periode waarin ze bij Ooit werkten.

Veel oud-medewerkers hebben nog steeds contact met elkaar. De band die ze hebben opgebouwd tijdens hun werk bij het park is nog steeds innig, vooral de goede herinneringen worden nog steeds gekoesterd.

Want ooit een Ooiter, altijd een Ooiter zeggen veel oud-medewerkers. Marieline van Wely behoorde tot een van de eersten die aan de slag ging als actrice. Over haar ervaringen weet ze het volgende te vertellen: "Terwijl Marc Taminiau in korte tijd het park uit de grond stampt worden er medewerkers aangetrokken om de theaterplannen te kunnen realiseren. De meesten worden aangetrokken als seizoenarbeider, na de seizoensluiting van het park wacht voor de meesten van hen de ww." Ongeveer een maand voor de opening gaat men aan de slag voor de repetities, en dat in een nog primitieve huisvesting, zonder verwarming, en daarom met de jassen aan. Maar mede door deze omstandigheden ontstaat er direct een band met de collega’s. Samen met hen gaat ze de uitdaging aan om de klus te klaren. Er is bovendien ruimte voor eigen initiatieven en ideeën. Kortom de basis voor saamhorigheid en een blijvende onderlinge band.

Graniet en Sap. (foto: M van Wely)

Theatervak

Marieline van Wely heeft onder andere de rol van Sap de Aardwortel, Jonkvrouwe Madelieve, de Hertogin van de Hoogmoed en de Freule van de Strakke Teugel gespeeld, maar ook met haar eigen muilezeltje de rol van struikrover. Met Wim Brok, die ook als acteur bij Ooit werkte, onder andere in de rol van Ridder Graniet, krijgt ze een relatie en ze trouwen met elkaar. Samen beginnen ze het bedrijf Brocéliande, dat ze na het overlijden van Wim in 2016, nu in haar eentje runt. Haar bedrijf is hemelsbreed een paar honderd meter van het voormalige Land van Ooit gevestigd. Brocéliande bedenkt, ontwerpt, ontwikkelt, produceert, regelt en speelt acts voor onder andere festivals en de Efteling. Net als zoveel oud-medewerkers is ze met haar man in het theatervak gebleven.

In het begin werden de spelers voor van alles ingezet, zoals het schilderen van de tribunes. Als je iets speciaals kon, werd dat ook benut. Voor Marieline was dat onder andere het ontwerpen en maken van kostuums (ook voor de paarden). Wim en Marieline schreven en acteerden ook mee aan zo’n 40 afleveringen Ooit-Radio. Een tijd om niet gauw te vergeten. "Alles was nieuw en veel moest er nog uitgevonden worden. Er werden bijvoorbeeld Shire-paarden gehaald uit Engeland maar die hadden voor een boer gewerkt en konden niet veel. Het heeft de ruiters veel geduld en moeite gekost om die paarden dingen aan te leren. Als voorbeeld van de ontdekkingsreis die gemaakt werd, was het feit dat men er ook niet aan gedacht had dat, nadat het seizoen voorbij was, de paarden toch getraind moesten blijven. De jaren daarna werden het meedenken en de creatieve ideeën van de medewerkers/sters steeds minder op prijs gesteld. Als je bedreigend werd op dat gebied werd je eruit geknikkerd. Zeker toen Mascha, de dochter van Marc Taminiau, die eerst secretaresse van Herman van Veen was geweest, bij Ooit kwam werken. Ze had op theatergebied geen enkele ervaring maar als er iets of iemand haar positie ging bedreigen was dat vaak einde carrière bij het Land van Ooit."

Rak de Reiger. (foto: M van Wely)

Wantrouwen

"Uiteraard liepen er soms dingen verkeerd of minder goed. Door de Taminiau’s werd dat meestal aan invloeden van buitenaf geweten, niet aan de familie zelf. Telkens wist Marc weer iemand voor zijn (gratis of weinig kostende) karretje te spannen. Als bleek dat er niet of erg laat betaald werd, moesten er weer andere aannemers of leveranciers gevonden worden. Verder werden diverse medewerkers tegen elkaar uitgespeeld of werden er 'geheime' toezeggingen gedaan die verder niemand mocht weten. TV-opnames werden slecht betaald en beloftes om dit te verbeteren werden niet nagekomen. Wie niet wilde meewerken kon vertrekken. De acteurs kwamen met een initiatief om samen ideeën uit te werken en voor het Land van Ooit op papier te zetten. Dat werd helaas als een bedreiging gezien en meteen de grond ingeboord. Aan de andere kant werden ideeën van medewerkers wel regelmatig gebruikt, maar dan voorzien van een handtekening van Taminiau. Op deze manier ontstond achter de schermen een sfeer van wederzijds wantrouwen en 'verdeel en heers' die niet erg stimulerend werkte. Jammer, in een park met zo’n mooi concept." Toen na drie jaar eerst Marieline en kort daarna Wim er op een nare manier uit gewerkt werden, zijn ze zelfstandige theatermakers geworden en hebben de ervaringen in Ooit (de goede én de vervelende) onthouden. De eerste om zich te herinneren, de tweede om het, hopelijk, beter te doen.

Droombaan

Was Marieline van Wely een medewerkster van het eerste uur, Ariste Alosery behoorde tot de medewerksters die tot het faillissement bij Ooit werkzaam waren. En ook zij haalt herinneringen op. Ariste Alosery, uit Vlijmen, ziet haar droom al uitkomen als ze, nog geen 15 jaar oud, haar eerste vakantie- en weekendbaantje krijgt bij haar droompark het Land van Ooit. Het is nog niet direct acteren, maar ze maakt het allemaal al van dichtbij mee en later speelt ze verschillende rollen zoals Professor Doktor Eensteen en Schildknaap. "Al direct werd ik in het Ooit-concept meegetrokken", vertelt ze. "In de uitnodiging voor een kennismaking, bij de sollicitatie voor een vakantiebaantje, staat daar al De Weledele Jonkvrouwe. Je wordt uitgenodigd om te zien of je eigenschappen hebt die horen bij de Gouvernementele Hofhouding en de brief wordt ondertekend door de Minister van Goede Zorg voor Ooiters (manager personeel en organisatie)." Het hele Land van Ooit zit vol met dergelijke benamingen zoals Anderlandse gasten (bezoekers), kantoor Attractieve Zaken en de datum 17 april Anna Domino 15, staat voor 17 april 2003. Van 2003 tot met 2007 (het faillissement van Ooit) heeft ze er vele uren doorgebracht.

De eerste keer

Van alles de eerste keer: de eerste baan, de eerste liefde (romantischer kan het haast niet verliefd worden op een ridder), de eerste keer de was en de strijk, de eerste keer horeca en de eerste keer, betaald, een act/show spelen. Voor haar was Ooit een hele grote uitdaging en leerschool, waar ze nu nog steeds de vruchten van plukt. Van een schuchter meisje heeft ze door al haar ervaringen bij Ooit zich daar weten te ontwikkelen tot een zelfstandige jonge vrouw. Nog steeds zit ze in de theaterwereld als freelance artieste, choreografe en dans-/ musicaldocente. Bij Ooit werd ze als hulpkracht voor van alles en nog wat ingezet. Bijvoorbeeld bij de Zwaantjes (waterfietsen), als Grenswachter toezicht houden bij het parkeren, maar ook het schoonhouden van de toiletten stond weleens op het programma in de rol van 'Briljant'. Vooral de saamhorigheid en het plezier met elkaar zijn haar beste herinneringen, die blijven haar leven lang in haar hart zitten en die zorgen nog steeds voor de grote verbondenheid met de Ooiters en de daar gevormde vriendschappen, die nog steeds bestaan.

"Het einde seizoensfeest voor het personeel was altijd geweldig, vooral het feest dat werd gekoppeld aan Halloween. In het vennetje 'Het Glazen Oog van de Graaf' zat een duiker verstopt die plotseling uit het water tevoorschijn kwam en die iedereen de schrik van zijn leven bezorgde." Apart was het moment, ze is dan Grenswachter, dat er een gezin in een auto aan komt rijden en die denken, ondanks de vele verwijzingsborden van Ooit, dat ze bij de Efteling zijn aanbeland! Ze vindt het nog steeds doodzonde en jammer dat het Ooit-concept ter ziele is gegaan. Ze weet nog steeds waar ze was toen haar moeder haar opbelde om te vertellen dat Ooit weer failliet was.