Brugklasleerlingen van het d’Oultremont College stonden samen met Heemkunde op 4 mei stil bij de struikelstenen in Nieuwkuijk. Met bloemen, gedichten en een minuut stilte houden zij de herinnering levend, zodat de verhalen van de slachtoffers niet vergeten worden.
Struikelstenen, in het Duits bekend als 'Stolpersteine', zijn gedenkstenen van beton met een messing plaatje van 10 bij 10 centimeter. Hierop staan persoonlijke gegevens van mensen die tijdens de oorlog zijn vervolgd, zoals hun naam, geboortedatum, datum van deportatie, datum en plaats van overlijden, en vaak ook de naam van het concentratiekamp waar zij overleden. In onze gemeente zijn deze stenen bedoeld ter nagedachtenis aan Joodse inwoners. De inscriptie begint met 'Hier woonde', zodat voorbijgangers weten dat het slachtoffer op dat adres woonde.
De struikelstenen zijn in het trottoir geplaatst en vallen op door hun kleur en glans, ze nodigen uit om te stoppen, door de knieën te gaan en het hoofd te buigen om de tekst te lezen. Dit symboliseert een eerbetoon aan het slachtoffer; het struikelen staat voor het moment van bezinning bij hun leven en lot.
Jongeren geven verhalen door
In maart 2019 zijn struikelstenen gelegd voor Josef Hirnheimer, Fritz Hirschfeld en Hans Leo Berg in Nieuwkuijk en Vlijmen. De herinnering aan deze slachtoffers wordt levend gehouden door jaarlijkse herdenkingen waarbij leerlingen de verhalen doorgeven. De Educatiecommissie van Heemkunde nam hiervoor het initiatief, zodat jongeren zich bewust blijven van hun woonomgeving en de gebeurtenissen tijdens de oorlog. Voorafgaand aan de herdenking kregen de leerlingen een lesbrief over het ontstaan van de oorlog en vooral over de vervolging van de Joden. Op 4 mei stonden de brugklasleerlingen van het d'Oultremont College uit Drunen stil bij de struikelstenen van Frits Israël Hirschfeld en Hans Leo Israël Berg in Nieuwkuijk, gelegen naast de poort van basisschool 'Het Kompas'. Na een openingswoord van Leo van den Hoven van de Educatiecommissie Heemkunde, waarin hij het doel van de stenen toelichtte, legde een leerling bloemen bij de stenen. Daarna werd een gedicht voorgedragen met als boodschap: uit het oog, maar niet uit het hart. Tot slot werd er een minuut stilte gehouden ter nagedachtenis van de Joodse slachtoffers van de oorlog.