Heusden genoot zaterdagavond 28 maart van het hilarische optreden van Luuk Lenders. Hij trakteerde als ‘muzikaal bruistablet’ het publiek op een bijzonder optreden.

Door Hans van den Eeden

In de Gildezaal ging het muzikaal talent Luuk Lenders instrumentaal en theatraal zaterdag helemaal los. Hij is bekend om zijn volksmuziek dat overstroomt van creativiteit. Lenders wordt geïnspireerd door de wortels van met name Ierse, Schotse en Nederlandse volksmuziek. Internationale volksmuziek en Luuk Lenders vormen een eenheid. In een muzikale tijdreis maakte hij het enthousiaste publiek deelgenoot van zijn ‘Eilandroute’. Hij wilde hierbij niet alleen de muziek van de bekendste eilanden laten horen. Maar ook van de piepkleine juweel-eilandjes. Bij de eilanden ging hij ook op zoek naar de culturele achtergronden. Tijdens zijn hilarische optreden maakte hij gebruik van ruim 20 instrumenten. Bijzonder was het gebruik van hele kleine ocarina’s. Verder is de trekharmonica zijn vaste metgezel. In combinatie speelde Leenders onder andere op ocarina’s, de panfluit, Ierse whistlers en voetenpercussie. Bijzonder was zijn interactie en effecten met pingpong ballen. Zijn creativiteit kwam door gebruik van onverwachte attributen en verrassende wendingen volledig tot uiting. Hij ondersteunde zijn optreden met door hem gemaakte fraaie illustraties die groot werden geprojecteerd. In de sfeer van een ‘eilandenroute’ speelde hij 26 nummers en maakte hierbij gebruik van een veelvoud van verrassende instrumenten.

Humor

Soms speelde hij wel drie tot vier instrumenten tegelijkertijd. Tijdens zijn ‘eilandenroute’ deed hij ook Scandinavische, Nederlandse en Keltische eilanden aan. Bijzonder waren de fluitende vogels op de Waddeneilanden in Nederland en Duitsland. Dat gold ook voor zijn scherpe observaties vol humor, zelfspot en relativering. Bijzonder tijdens het optreden was de aandacht voor de bossen en de vogels in het bijzonder. Zo keek een wijze uil de bezoekers diep in de ogen. De variatie van vogelgeluiden werkte op de lachspieren. Het optreden vol creativiteit was een bijzondere ervaring. Hij ondersteunde dit ook met herkenbare muziek van onder andere de Groep Bots. Het publiek zong met het lied ‘Wat zullen we eten, zeven dagen lang’ enthousiast mee. Dat gold ook voor liederen als ‘De Klok van Arnemuiden’, ‘Wilde Zwanen, Zwarte zwanen’ en ‘Het Land van Maas en Waal’ van Boudewijn de Groot. Lenders nam gedreven zijn publiek mee naar de uiterste randen van West-Schotland. Daar rijzen de kliffs van St. Kilda in de kolkende zee. Daar overleefden de eilanders door de muziek. Zij speelden en zongen daar tussen de vogels, de schapen in weer en wind. Deze ervaringen waren voor Luuk een stimulans om ook andere eilanden te ontdekken. Hij was niet meer te stuiten en raakte door de overeenkomsten van de eilanden volledig in de ban. En daarom trok hij, ook tijdens zijn optreden, zijn bergschoenen aan.

De Eilandenroute.

De Eilandenroute.

Overlevering

Dit om via een muzikale eilandroute op zoek te gaan naar de muzikale overlevering van de eilandbewoners. Zijn nieuwsgierigheid was onder andere de volksmuziek en welke instrumenten er gebruikt werden. Zaterdagavond vertelde hij, dat hij tijdens deze speurtocht de eilanden in Denemarken, Noorwegen, Schotland, Ierland, Engeland, Nederland en Duitsland bezocht. Het was voor hem een creatief en ook een muzikaal avontuur. Van zijn sporen maakte hij zaterdag de bezoekers in de Gildezaal deelgenoot. Bijzonder waren zijn scherpe humoristische observaties. Ook het educatief moment tijdens het optreden ontbrak niet. Zo informeerde hij het publiek over zijn instrumenten en de achtergronden hiervan.Tijdens de avond werd bevestigd dat educatie en toelichting bij concerten niet mag ontbreken. Een toelichting tijdens concerten heeft een duidelijke meerwaarde. Het ontbreken daarvan is voltooid verleden tijd. "Iedere noot was raak, het was een vrolijke avond vol verrassingen. Het was een van de vele muzikale hoogtepunten van het Gouverneurshuis. Dit wordt verstrekt door de kleinschaligheid en de sfeer", aldus een van de aanwezigen. Het was een muzikaal optreden langs eilanden en de bossen. Als toegift zette Luuk Lenders zijn piratenhoed op. Na het meezing lied over de ‘Drunken Sailer’ volgde terecht een denderend applaus. Na afloop werd er nog lang nagepraat en was er veel waardering voor het solo-optreden van Luuk Lenders. Iedere noot was raak, het was een vrolijke avond vol verrassingen. Alleen de Schotse wisky als smeermiddel ontbrak.