Aan de Botermarkt 23 in Heusden liep het al snel vol voor het boeiende (gratis!) optreden van Roy Barkey and Friends. Inspirerende muziek, teksten en verhalen kwamen voorbij in liedjes die raakten en voor velen heel herkenbaar waren. Prachtige akoestische gitaarsolo’s, degelijke percussie en een goede baslijn maakten er een kloppend muzikaal geheel van. De mooie, originele titels en teksten van de nummers, door Waalwijker Roy geschreven, vielen op door de relativerende aard of leuke woordspelingen.

Door Irma van Veldhoven-Brok

Luisterconcert

De extra stoelen waren niet aan te slepen, afgelopen zondagmiddag in Lokaal 23 in Heusden. Medeorganisator Jan van der Lee vertelde, dat het precies een jaar geleden was, dat Lokaal 23 opende. Al 4500 tot 5000 bezoekers mochten ze er ontvangen afgelopen jaar. Wat een leuke gelegenheid om dit muzikaal te vieren met 'Roy Barkey and Friends'! De Waalwijker Roy maakte een bijzondere muzikale tijdreis langs gebeurtenissen in zijn leven, die een bepaalde sfeer of herinneringen opriepen. Verschillende thema’s waren beschouwend, soms autobiografisch. Kwinkslagen in muziek, tekst en arrangement verrasten het publiek.

Broer Ralph Barkey, van oorsprong gitarist, later overgestapt op basgitaar, is al 45 jaar actief in de muziek, heeft in diverse bands gespeeld met muziekstijlen als Fusion, Blues-rock en indo-rock, maar ook als bas-assist voor Singer-Songwriters. Hij ondersteunde in de 4-koppige band met stevige grondtonen in het baswerk. Mooie loopjes zorgden voor een muzikaal geheel.

Gebeurtenissen en verhalen

Roy lichtte zelf zijn muzikale tijdreis -met zang en gitaar- toe, die begon met het 'corona-tijdperk', waarin we allemaal genoodzaakt waren ons leven wat aan te passen. Zo schafte Roy wat nieuwe apparaten aan en stuurde wat tracks rond, waarop hij mooie reacties kreeg. De adviezen, die hij ontving, brachten hem verder: “Ik heb daar veel van geleerd”, vertelde hij en zo kwam hij tot 'Kijk eens om je heen' met de boodschap: Je bent niet alleen, het geluk is om je heen, als je het maar wilt zien! Met 'Het digitale strijdperk' werd de leegstand van winkelcentra bezongen. In 2017 schreef Roy 'Moeder Aarde', waarin hij de zorgen om onze planeet deelt: 'We leven er op los, we nemen het maar, jij hebt wat te verduren!'

Indonesische Roots

De ouders van de Barkeys zijn naar Nederland gekomen, vanuit Indonesië. Hij vertelt: “Ze aanvaardden hun lot zonder erover te praten, nu ligt hun lichaam hier te rusten.” Indische Nederlanders en Molukkers hadden het destijds niet altijd makkelijk maar moesten integreren. In 'Geen rijst meer' zingt hij het verhaal, dat het publiek bereikt in een tijd waarin ook veel vluchtelingen, ontheemd, in Nederland verblijven.

Bijzondere titels en teksten met een boodschap

Iedere band moet soms tussendoor even stemmen of een capo verplaatsen. Of zelfs het drumstel terug op zijn plaats zetten als het wat is gaan 'lopen' door de enthousiaste drummer Leo de Vlieger, muzikaal opgegroeid met de beste Amerikaanse en Britse tradities. Behalve drummer is hij zanger-gitarist en liedjesschrijver. Hij heeft al met vele muzikanten samen gespeeld. Nu ondersteunde hij ook met zang. 'Gestolen Maan' is ontstaan in een tijd dat Roy wat minder goed in zijn vel zat. Een prachtige solo van Hans te Pas ondersteunde dat nummer op muzikale wijze. Hans speelt vanaf zijn 11e jaar gitaar (autodidact). Oorspronkelijk kon hij zijn ei kwijt in onder andere muziek van CCR, later werd het vooral blues en jazz-gerelateerde rock wat hem aansprak. Hij speelde/speelt in uiteenlopende bands, ook elektrisch gitaarwerk, altijd hobby-matig. Dat hij zijn voldoening haalt uit improvisatie, een element van vrijheid, was te horen.

In 'Mijn vriend' konden velen in het Publiek herkennen hoe het is om een dierbare te verliezen aan een ziekte. En soms is het tijd om te ontspannen en even alle zorgen te vergeten. Met 'Laten we drinken' werd de dorst opgewekt, mooi voor de pauze.

Roy kondigde daarna het volgende nummer aan: “ ‘Jezus redt’, wordt wel eens gezegd. Dat kan dan wel zo zijn, maar wie redt Jezus?” Het lied 'Wie redt Jezus?' gaat onder andere over plastic soep en de vraag waar respect en tolerantie in de maatschappij gebleven zijn.

De sfeer zat er goed in en het publiek werd uitgenodigd mee te zingen. Dat kon met het nummer 'Goede bedoelingen', voor iedereen herkenbaar in een relatie waarin wel eens wat misgaat. “Je slaat wel eens de plank mis”, zegt Barkey en zingt: “Ik weet wat ik je heb aangedaan, maar ik heb nog steeds goede bedoelingen.”

En ook al hou je niet van vis, er volgde een 'lekker' nummer met een relativerende titel, want weet je wat het is? ’t Is 'Meer water dan vis'. Om te kunnen relativeren als je probleem onoplosbaar lijkt of als je ergens over blijft tobben. En was 'Sway' nou een rumba of cha cha cha? In ieder geval ging het publiek er goed in mee. Roy Barkey and Friends speelden richting het einde van het optreden met enkele covers. 'Heavy Cloud, no rain' van Sting werd goed ontvangen en 'Laat me' van de Nederlandse tekstdichter Ramses Shaffy werd in een geheel eigen stijl sfeervol gebracht.

Dankbaar publiek

Het laatste lied was een eigen werk van Roy Barkey, over de vaak moeilijke rol die je vervult als manager, tussen directie en werkvloer in: 'Rozengeur en maneschijn', of was het nou rozenschijn en manegeur? In ieder geval werd er onder luid applaus tegen 18.00 uur afgerond. De middag was omgevlogen! Tijdens een gezellige nazit werd met de pet rondgegaan voor een vrijwillige bijdrage. Die pet was goed gevuld. De meeste mensen keerden met een dankbaar gevoel over deze mooie muzikale zondagmiddag huiswaarts.