Door Irma van Veldhoven-Brok

KAT

Marc is er destijds ’bijgepraat’ door Kees van Buul, toen hij vanwege de bedrijfssponsoring naar een voorstelling ging kijken, vertelt Marc in het interview voor dit Weekblad. Toneelverenigingen zijn altijd op zoek naar nieuwe leden en Marc wilde dat wel eens proberen. Het bleek een gouden zet. Marc kreeg in een klein rolletje al snel de smaak te pakken bleef plakken.

KAT speelt met name ’Dark comedy’, stukken met een lach maar ook een diepere laag. Er zit wat zwarte humor in soms en daarom komen ze vaak uit op stukken van Engelse schrijvers. Marc speelt het liefst de rollen, waarbij een beetje drama om de hoek komt kijken. Marc: “KAT is een superleuke club met een grote diversiteit aan mensen die samen eenzelfde passie delen: Het opvoeren van toneelproducties. Dat is dus niet alleen acteren, maar ook decor bouwen, grime, kleding, productie, regie, affiches en flyers maken, etc.”. Het is een enthousiaste vereniging van vrijwilligers.

Een hele organisatie

De hele voorgaande week werd al gewerkt aan de voorbereidingen. Marc: “Er werd al een tribune en decor opgebouwd in Den Bork. Andere verenigingen moeten zich dan schikken, want de grote zaal is dan onbruikbaar voor hen, fijn dat dat allemaal in goed overleg kan gaan!” Ook gaat er het hele jaar door al veel tijd zitten in het decor, wat in een bedrijfshal gebouwd mag worden, met materiaal tegen kostprijzen. Ook het licht en geluid vraagt de nodige aandacht, net als het nadenken over rekwisieten. Het is een hele projectorganisatie.

Vlak voor de voorstellingen bereiden ze zich voor door alles zorgvuldig klaar te zetten, aan te kleden en de grime doet zijn werk. Marc: “We doen ook stem- en concentratieoefeningen en een peptalk met een yel voor de energie! Net als in de sport, klaar voor de start!”

Samen spelen

Marc: “Hoe meer energie de ander erin legt door het tegenspel, hoe meer energie jij weer terug kunt geven. Dat is een geweldig samenspel waar je dan inkomt. Onderling vertrouwen is noodzakelijk voor die flow. Bij toneelspelen moet je je vrij en veilig voelen, je kwetsbaar durven opstellen en fouten durven maken. Wij hebben geen souffleur maar helpen elkaar.” Persoonlijk valt het Marc soms zwaar om de tekst in te studeren en dat frustreert hem wel eens; “Maar het is geweldig als het gezamenlijk dan toch allemaal lukt!”

Energie en creativiteit

Marc was een tijd uit de running maar zijn ziekte is nu zover onder controle, dat hij weer mee kan spelen. Hij is als directeur van de Van Delft Groep al wat minder gaan werken en het is de bedoeling om op niet al te lange termijn het stokje over te dragen. “Mijn ziekte maakte dat ik besefte dat je niet het eeuwige leven hebt. Ik wil graag meer tijd kunnen steken in de leuke dingen van het leven.” En dat is voor Marc ook het toneelspelen bij KAT: ”Ik kan er mijn creativiteit in kwijt en bij de vereniging ben ik gewoon Marc, kan mezelf zijn. We delen lief en leed met elkaar.” Vooral de wintermaanden vanaf september zijn dan goed gevuld met repetities en voorbereidingen, met de voorstellingen in maart/april. Intussen heeft hij zelf vorig jaar in De Leest in Waalwijk het toneelstuk ’De Laatbloeier’ gespeeld, onder begeleiding van Leo van der Zanden. Een voorstelling die Marc zelf schreef, over de ziekte beenmergkanker en wat het met je doet. Marc: “Dat hielp me in de verwerking van een en ander en deed me daarom goed.”

Familiezaken

Op dinsdagavond 31 maart, de laatste speelavond, liep het voor de vijfde voorstelling ook nog helemaal vol bij Den Bork. In het prachtige, nagenoeg geheel kartonnen decor, komen we als toeschouwers binnen in de huiskamer van het gezin van Jaap Sietsema (Marc van Delft). Jaap heeft net afscheid genomen bij zijn werkgever om het bedrijf van zijn schoonvader en -familie over te gaan nemen. Hoewel hij toe is aan wat erotiek met zijn vrouw, wacht hem thuis een surpriseparty van de familie. Hilariteit alom als hij zich dat bewust wordt in zijn gekleurde boxershorts, met zijn pantalon al op zijn enkels. Jaap is vast van plan om het bedrijf te gaan runnen in ’wederzijds fundamenteel vertrouwen’, vertelt hij in zijn speech. Zijn liefhebbende vrouw Suus (Lia van Korven) waardeert hem enorm om zijn eerlijkheid en integriteit. De (schoon)familie echter neemt het niet zo nauw met de normen en waarden. Als toeschouwers worden we meegenomen in een heel dynamisch toneelspel met heftige discussies en vele intriges, waarbij de natuurlijk gespeelde humoristische scenes aanslaan bij het publiek. Suus: “Je trilt helemaal, Viking!”

Elke idioot kan eerlijk zijn!

Een onschuldige winkeldiefstal van zijn lieftallige dochter Sammy (door Maud Blitz) maakt Jaap chantabel als hij het in de doofpot wil stoppen. Daarna groeit het hem boven het hoofd als blijkt dat de hele familie wel steelt, liegt, sjoemelt en bedriegt. Grootschalige fraude bedreigt het familiebedrijf K&A woonconcepten, ’Van vissticks naar meubelen’, van de oude vergeetachtige Kees van Meurs (Bert Sperber). Zijn verzorgster Yvonne (Roxanne van Oijen) pronkt met de juwelen van zijn overleden vrouw Ans. De fraude is opgezet met de Italiaanse zakenmannen Fratelli Rivetti, met wie schoonzus Anita (Berna van den Dungen) wel héél nauwe banden onderhoudt. Ze volgt Italiaanse les, maar ’spreekt het Italiaans nog beter als ze erbij beweegt!’. Het is aan Kees van Buul om de vijf Italiaanse broers hun karakter te geven, gelukkig bezoeken zij om beurten de verleidelijke Anita. Dit alles volledig gedoogd door haar materialistische man Maarten (Marco van Falier), broer van Jaap. Tussendoor wordt het publiek bekend met de typische overige familieleden, die zo hun bijzondere trekjes hebben. (Schoon)zus Tina (Hariëtte Pijnenborgh) woont tijdelijk in, de kunstenares die zich overal mee bemoeit. Puk van Buul speelt kokhalzend en vol verve de stresskip ’Harriët’, die altijd op dieet is en met partner Guus (Wiliam van Son) continue met eten en koken bezig is.

Vloeiend acteerwerk

Als de familie het grote fraudeprobleem onderling wil oplossen, volgt een climax om van de freelance privédetective Willy van den Heuvel (William de Gouw) af te komen. Ook met moord en doodslag blijkt de familie niet zo’n moeite te hebben. Jaap Sietsema raakt regelmatig over zijn toeren en gefrustreerd door al deze gebeurtenissen, wat hij temperamentvol uit. Gelukkig is Marc van Delft gezegend met een luide stem om dit extra kracht bij te kunnen zetten. Het geheel van acteerwerk komt erg natuurlijk, vloeiend over, in een geweldig decor van vier verschillende kamers, opgebouwd vanuit een centrale hal met voordeur. Trappen leiden naar slaapkamer en badkamer (met doorschijnende afscheiding) en sfeerbeelden. Beneden bevinden zich de keuken en gezellige zitkamer. Verschillende deuren verbinden de doorloop en zijn stevig gebleken, ook bij heftige strijd om binnen te komen of mensen buiten te houden. Scènes wisselen elkaar in hoog tempo af in de verschillende kamers. Sterk acteerwerk, een prachtig decor en kleurrijke grime, kleding en pruiken verdienen, net als regisseur Petra Kagchelland, een groot compliment. Knap hoe de vele lange teksten er vloeiend uit kwamen rollen. Er is door de toeschouwers veel gelachen tijdens de voorstelling. Bewonderenswaardig dat er niemand uit zijn rol is gevallen.

“Een voorstelling is geslaagd als we lekker gespeeld hebben en het publiek een mooie avond heeft gehad”, zei Marc. Nou, dat lijkt wel gelukt! Het toneelgezelschap kreeg een daverend applaus.

Toekomst

Marc: “Als vereniging en persoonlijk zijn we heel trots en dankbaar dat we na zoveel jaren, dit jaar bestaat K.A.T. 26 jaar, nog zoveel plezier met elkaar beleven, met zo’n diversiteit in de groep. Iedereen is betrokken en zet de schouders eronder, zowel op het toneel als op de achtergrond. We zijn een superteam. Ik hoop dat nog lang te mogen meemaken!”

Voor info: kattoneel.nl.