Nou de WK vur oons Nederlanders begonnen ies, wil ik ’t er nog inne keer mee jullie over hebbe. Hiernaó schaai ik ‘r over uit. Hoe goed of slecht ze ’t ók doen. Ik heb de urste wedstrijd op ’t gemak zitte kijke mar waar al gauw geneze. De trainer vond ’t blijkbaór tactisch erg goed om af te waachte en vural gin haóst te maóke. Gin foute maóke en zurrige dè we aón d’n bal bleve. Daórmee waar ’t al mee al wel ’n slaókwekkende vertoning. En dè ies zo laót op d’n aóvond nie hendig.
Alleman waar ’t er over eens. De grootste fout waar chef Koeman zelf. Toen we in de twidde helft eindelijk op vursprong kwame viel al snel de gelijkmaóker. Op dè moment nog gin erg, mar toen we vur de twidde keer scoorde ging ’t mis. Chef Koeman haólde zelf de snelheid uit de ploeg, vur zover ‘r van snelheid spraóke was. Hij bouwde de ploeg om naór allinnig nog verdedige en dan vraógde om probleme. Die 2-2 hing vanaf dè moment al in de lucht.
Ik weet ’t nie mar de miste meense van menne leeftijd hebbe aandere tije meegemaókt. Vural es gé truug denkt aón de WK’s van ’74 en ’78. Om te beginne bij ’74. Wij ware thuis zo druk op de kwekerij dè we gin tijd han om TV te kijke. We slepte overal n’n radio mee naór toe en luisterde naór ’t commentaór. In d’n urste ronde waar ’t nog gin vuurwerk mar in de twidde ronde wier Nederland pas echt wakker. 4-0 tege Argentinië en 2-0 tege Brazilië.
En dè mee ijzervreters zo es Willem van Hanegem en Johan Neeskens. En echte voetballers zo es Johan Cruijff en Piet Keizer. Ik wit nog dè ik van heul ’t toernooi aamper iets gezien heb, mar via de radio ware de wedstrijde des te spannender. Es gé ’t commentaór luisterde kridde vanzelf steeds meer verbeelding hoe ’t er in Duistland aón toe ging.
En wè denkte van de WK’78. Mee Jan Jongbloed onder de lat en Ruud Krol en Wim Rijsbergen in de verdediging. IJzere Neeskens en Wim Jansen op ’t middenveld en Johnny Rep es een van de aónvallers. Urst effe op gang kome tege Iran en Peru en toen Schotland verslaón. Niemand hai kenne denke dè we wir de finaóle zon haóle. Deze keer tege Argentinië.
’t Bleft jammer dè we allebaai de finaóles verlore hebbe, mar ik denk nog dikkijls truug aón dieje tijd. Vural ook de jaóre daórnaó. Zelf zij ik ’t type dè nooit op geeft en aaltij munne nek uitgestoke heb. Vur men ware d’r nie veul helde in ’t voetbal die ik volgde, mar twee mot ik ‘r toch wel noeme.
Manne zo es Berry van Aerle en Jan Wouters. Kerels die urst saóme de zwakste van d’n tegestaander mee huid en haór opfrate, zo detter nog mar 10 op ’t veld stonne. En daórnaó allinnig nog mar honger han naór d’n bal. En aaltij ’t veld af liepe mee gras tuusse d’r taand. Bikkelhard en vur gin man bang. Heul wè aanders dan die zacht gekookte aaier van tegesworrig.
Jan Sprangers