Nog lang bleef het winkeltje om de hoek de klanten één voor één, van achter de toonbank, bedienen. Tot in de jaren zestig waren er specifieke winkels: bakker, slager, sigaren/sigaretten, groenteboer enz. Maar langzaam maar zeker rukte een nieuw fenomeen op: de supermarkt. Alles onder één dak. Je hoefde op vrijdag niet meer naar -tig winkels. Bij die ene winkel, die supermarkt, was alles te koop. Albert Heijn voorop maar ook namen als COOP, Spar, C1000 rukten op. De kleine winkel kon niet op tegen de aanbiedingen van de grote jongens en dus verdween de speciaalzaak op veel plaatsen uit het winkelgebied. Kortom, na de Tweede Wereldoorlog ging het snel bergafwaarts met de lokale kruidenier.

Pick Up Point

Maar er was één winkel die het nog lang volhield: de SRV-man die met een soort van rijdend supermarktje de klanten bediende. Ideaal voor de ouderen want de winkel kwam tot aan de voordeur en had een breed assortiment. Wel wat duurder maar daar stond het persoonlijk contact en de service tegenover. SRV staat voor Samen Rationeel Verkopen. De grote supermarkten zagen een stukje van hun omzet wegvallen door de SRV-man en dus moest er een plan komen. Het systeem dat we nog kenden uit de jaren ’50 werd opnieuw opgepoetst. De kruidenier in 1955 kwam bij de mensen aan huis om het boodschappenboekje op te halen. Een dag later bracht hij de gewenste boodschappen tot in de keuken. De supermarkt van 2025 komt ook weer bij de mensen aan de deur. Je bestelt je gewenste boodschappen via de computer of smarttelefoon bij bijvoorbeeld Albert Heijn en op een afgesproken dag en tijd wordt jouw bestelling thuisgebracht. Behalve dat creëerden de supermarkten een Pick Up Point. Online bestellen en na het werk ergens buiten het centrum snel even de boodschappentas ophalen. Opgeteld de doodsteek voor de SRV-man want met nagenoeg dezelfde service kan de Grote Winkel dat kratje bier, het brood en het beleg aanmerkelijk goedkoper aanbieden.

Individualisme

Was vroeger dan alles beter? Laten we die discussie hier maar niet voeren. Feit is dat de wereld 50, 60 of 70 jaar geleden een stuk overzichtelijker en veel minder gejaagd was. Boodschappen doen, betekende ook het aanhalen van de sociale contacten, een praatje, een verdriet delen en het persoonlijk contact. Zonder dat we het gewild hebben, zijn we gegroeid naar een individuele maatschappij. Wat jammer is dat velen denken dat we de ander niet meer nodig hebben.