D’r zen veul meense van menne leeftijd die haóst alle weke ’t zelfde ritueel kenne. Op maóndagmiddag ’n bakske bij die. Op dinsdag vaaste prik daór langs. ’s Woensdags ’s middags aaltij efkes naór de mert in Wollik. Op donderdag wir ’n bakske mar dan bij oons. En dan op vrijdag hebbe ze aalt ók nog wel iemand waór ze op de koffie kenne kanne. En dè alle weke van ’t jaór opnieuw.
Verschrikkelijk lijkt me dè. Man, man, dan hedde toch nooit gin nieuws meer. ’t Gesprek goi mistal over wieter zwaór ziek ies of op sterve ligt. Wieter dood ies en dees of volgende week wor gecremeerd of begraóve. Niks aanders dan roddel en aachterklap. Ze vertelle mekaór letterlijk wetter van meirrige op ’t nieuws waar. Dè hoefde men nie te vertelle. Ik heb ’t nieuws ók gezien.
Nee, dan zij ik liever actief en doe nog wè goeds vur de meense om me heen. Natuurlijk zit daór ók aaltij wel ’n patroon in dè zich alle weke herhaóld. Om detter op oe gerekend wordt. Mar we doen alle weke wè aanders. Of ’t nou in de oudere zorg ies of in ’t bos van natuurmonumente. D’r ies aaltij volop werk en de miste meense zen ‘r blij mee.
In ’t zorgcentrum doen we wel alle leste maóndage van de maónd nun prijzen bingo. Ik zij de quizmaster en roep alle nummers aaf. We speule aaltij urst vur 1 rijtje en daórnaó ’n volle kaórt. Ik heur aalt dezelfde reacties uit de zaól. Es ik bijvoorbeeld nr. 25 afroep dan heur ik meteen. Ik heb wel 26, ies dè ók goed. Of ik trek nr. 40. Ik heb nr. 50, telt dè ók. Ik kloot ‘r aaltij mar mee aón en zo hebbe we toch nun gezellige middag.
Of ik vat de duo fiets en rij ’n rondje vanaf Heusden via ’t pontje bij Herpt de Maós over. In Bern d’n dijk op en dan op ’t eiland ’n bakske in de speultuin, vur demme via de Heusdense brug wir op huis aón gaón. Mun passagiers geniete ‘r aalt volop van omdè gé op d’n dijk zo prachtig ver weg kant kijke.
En de miste aander vrije tijd vul ik mee zelf ’n rondje fietse, of ’n eind wandele. Bij men ies ’t glas aalt hullemaól vol. Ik zurg wel dè ’t nie meer es half leeg raókt, en vul ’t aaltij meteen wir bij. Mee wè extra hulp hier of daór. D’r zen aaltij meense dieter blij mee zen.
En heb ik dan echt niks meer om haande dan goi ik ’t liefst op kraóm visite. Hoezo, heur ik jou nou denke. Heddegij dan zo’n vruchtbaóre familie of kennisse kring. Nee, ik bedoel nie op kraóm visite bij pas gebore babytjes, alhoewel ik dè prachtig vijn. ’t Bleft ’n wonder es gé ’n pas gebore babytje in oew haand gedaówd krijgt.
Nee, ik bedoel kraóm visite bij vriende of kennisse die de meest vremde onzin uit kraóme. Gewoon slappe klets verkope. D’r hoeft gin woord van te kloppe. ’t Maag ammel zelf verzonnen zen. Hoe meer klets ze uitkraóme, hoe liever ik ’t heb. Kraóm visite, ik hou ‘r van.
Jan Sprangers