Ze had haar telefoon bij me laten liggen. Zij, of een van de andere begeleiders en tieners die ik op bezoek had. De foto op het startscherm gaf niet de doorslag of de telefoon werkelijk van haar was, dus ik belde haar nummer. ‘Otto mobiel’ verscheen in het scherm. Bingo. Ik realiseerde me toen ineens dat ik een klein inkijkje had gekregen in haar telefoon, in de manier waarop ze mij vermeldt in haar contactenlijst. Daarin is veel veranderd, besefte ik.

Ik kocht mijn eerste mobiele telefoon bij KPN – zo’n dikke met een kleine uitstekende antenne, waarmee ik alleen in hoofdletters kon sms’en – toen veel mensen nog geen mobiele telefoon hadden. Toen stonden, laten we zeggen: Claire en Rogier, nog samen in mijn contactenlijst. Later kregen ze ook een mobiel nummer. ‘Ze’, want vaak hadden ze die nog samen, voor als er één, of voor als ze samen weg waren. Ik weet niet hoe jij dat deed, maar dat nummer sloeg ik dan op onder dezelfde Claire en Rogier. Spoedig veranderde dat en had Claire haar eigen mobiele nummer. Die kon ik niet opslaan onder dezelfde Claire en Rogier, dus dat werd Claire 06 of Claire GSM. Ik moest mezelf dan wel realiseren dat als Claire en Rogier mobiel belden, het dus Rogier was. En ik ben niet zo opgeruimd in mijn contactenlijst; ik heb er maar 2412. Dus Rogier 06 of Rogier mobiel is er nooit gekomen. Geeft nog altijd verwarring als ik Claire moet hebben, maar ik bel Rogier. Ook omdat het vaste nummer van Claire en Rogier allang niet meer werkt. Een gezamenlijk nummer hebben heel veel mensen allang niet meer. Dat merkte ik ook toen ik de eigenares van die mobiel die bij mij was achtergebleven dan maar ‘thuis’ belde; geen verbinding.

Verbinding maken we trouwens ook allang niet meer, althans niet op de manier waarop we dat vroeger bedoelden, toen nog echt mensen in de centrale het ene nummer aan het andere verbonden, en je dus ‘verkeerd verbonden’ kon zijn. Nu is verkeerd verbonden gewoon: ‘ik heb op het verkeerde knopje gedrukt’. Drukken deden we vroeger ook niet, we draaiden een nummer. Dat hoor ik bijna niemand meer zeggen, maar nog lang, toen de druktoetsen op telefoons allang normaal waren, ‘draaiden’ we nog nummers. Zoals we nu nog wel steeds ‘ophangen’ na een gesprek. Dat is echt uit mijn grootouders’ tijd. Met een hoorn die je ophing na een gesprek via de vaste telefoon die in de gang aan de muur hing. Of eigenlijk, dat deden we nog lang in de telefooncel. Weet je nog, met die kwartjes of centimes op vakantie? Ik word oud.

Al die tieners die bij me op bezoek waren zullen niet ‘Otto mobiel’ in hun smartphone hebben staan. Aan vaste nummers doen ze niet. Lijkt me vanuit hun perspectief ook raar. Eén nummer voor meerdere mensen? Dan weet je nooit wie je aan de telefoon krijgt! Awkward! Bellen doen ze sowieso niet meer. Bellen met een telefoon? Ben jij gek. Ik zie een blauw vinkje bij mijn appje; ik wacht wel op antwoord.

Ik merk wel, dat naarmate de jaren vorderen, ik minder goed namen onthoud. En dat is toch essentieel als je iemand wilt bellen. Dus ga ik in mijn contactenlijst informatie toevoegen aan een naam; waar ik ze van ken. Zo heb ik een nieuwe relatie van iemand in mijn telefoon gezet als – in fictieve namen – ‘Eva van Pieter van Zelst’. Met de achternaam voor het geval ik ook niet meer weet welke Pieter dit is.

Geef ik nu een wel heel openhartig kijkje in mijn wanordelijke contactenlijst, of eigenlijk in mijn hoofd? Ik denk dat veel mensen op een eigen manier mensen benoemen. Daarom leek het me een zeldzaam inkijkje toen ik ‘Otto mobiel’ op die achtergelaten telefoon zag. Het had ook ‘Otto van de kerk’ of ‘Otto G.’ (want wie weet ken je er nog meer) of het had iets kunnen verklappen over wat je van me vindt… Maar de telefoon onthulde niets, helaas. Het vaste nummer was uit de lucht, maar haar dochter belde met haar telefoon. Die zal wel gedacht hebben: bellen?? Maar telefoon en eigenaresse werden weer aan elkaar verbonden. Waar zouden we zijn zonder onze telefoon?

Gastcolumnist Otto Grevink is als dominee op verschillende wijzen betrokken bij protestantse kerken in de regio Hart van Brabant. Hij is pionier bij Zin op School in Waalwijk en dirigent van Koor en Combo Laudate Dominum. Reacties zijn welkom op ottogrevink@gmail.com.