Nou de herfst wir op volle toere ies, begin ik langzaóm aón te denke aón alle feestdaóge die wir op staópel staón. Bietje bij bietje sluipt dè wijrem gevoel binne van mooi versierde woonkaómers en de geur van n’n verse kerstboom in huis. Mooi versierde beum in de tuin mee allerlei lichtjes. De geur van vers afgebakke brooikes mee goei botter en kaneelsuiker.
En es gé de winkeliers mot geleuve dan ies Sinterklaós al lang in Nederlaand want overal worde dood gegoid mee pepernote, botterletters en speculaós. De mirste kerstshows zen al vanaf 1 oktober ope en ’t publiek lópt ‘r de deur al plat. En dan te wete demme nog bijna 3 maónd te gaón hebbe veur degget kerstmis ies.
Vandeweek wierter ók al volop reclaóme gemaókt vur de mikkemanne. Ik weet dè we bij oons thuis al van jongs af aón mikkemanne ate. Dè komt omdè bakker Mikkers in die tijd alle daóg mee d’n auto vers brood aón huis kwaam brenge bij oons in ’t Hoekske. En vanaf ’t begin van de herfst bakte hij mikkemanne. Platte brójkes in de vurm van Sinterklaós mee zunne maantel.
Tegesworrig zie ik allerlei bakkers prabere die mikkemanne naó te maóke, mar dè lukt gin man. De echte mikkemanne kwame van bakker Mikkers. Zunne zoon Eric hee ze nog jaóre gebakke mar ók die ies inmiddels gestopt. Ik denk detter in de Kestheuvel nog wel n’n bakker te vijne ies die ’t origineel recept bewaórd hee en de traditie in ere hauwd.
Mar ’t zen nie allinnig de mikkemanne die zo’n grote traditie hebbe. Wè denkte van de Hubertus bollekes. Oons moeder noemde dé hubkes. Binnenkort op 3 november ies ’t wir zowijt. Dan ies ’t d’n dag van Sint Hubertus. De patroonheilige van de jacht. Vrúger name de jaógers op 3 november durre jachthond mee naór de kerk en liete ‘m zegene. Dè waar goed tege de hondsdolheid.
Mar oons moeder waar bang dè wij ók hondsdol wiere mee 8 jong in huis en daórom krege wij op 3 november ammel ’n Hubertus bolleke. ’n Hubke dus. Die wierre ’s meirriges deur d’n bakker mee volle kratte de kerk binne gedraóge. De pastoor zegende nie allinnig de jachthonde mar ók al die hubkes en die kwaam d’n bakker speciaól rond brenge. Vur alleman één.
En daórnaó wor ’t stilaón tijd vur ’t kerstbrood. ’n Langwerpig krentebrood, van ongeveer n’n kilo zwaór. Goed gevuld mee n’n dikke rol marsepein d’r in en volop rozijne en note. Ók die ligge nou al volop in de winkel, mar ik waacht nog efkes. Urst mar ies kijke of ik m’n hondsdolheid de baós kan worre op 3 november.
Jan Sprangers