Wanneer iemand tot priester gewijd werd, was het vroeger groot feest voor de familie en het hele dorp. De harmonie, het gilde en de rest van het dorp liepen uit voor hun dorpsgenoot.
Boerenzoon Tiny Muskens uit Elshout groeide in de katholieke kerk uit tot een fenomeen met als bekroning zijn benoeming tot bisschop in 1994.
Na vijf jaar Indonesië
1975, Tiny Muskens ziet op tegen vijf maanden vakantie want die tijd kreeg hij omdat hij vijf jaar in Indonesië gewerkt had voor de katholieke kerk. Wat ga ik met al die vrije tijd doen? Mijn ouders zijn overleden. Broers Jan en Harrie zitten in de kleine kinderen en hebben wel iets anders te doen dan mij bezig te houden. Ik was nieuwsgierig hoe de kerkelijke ontwikkeling in andere landen zichtbaar was. Wat ging ik doen………ik maakte plannen voor een wereldreis. Een sobere reis, niet verblijven in dure hotels maar blijven logeren in parochies en kloosters. Met het geld dat ik gespaard had, kon ik enkele maanden van huis blijven en ik wist uit ervaring dat ik op allerlei plaatsen een gastvrij onthaal zou krijgen.
Honderden stoelen niet bezet
In Jakarta hoorde ik dat KLM twee gratis tickets ter beschikking stelde voor de openingsvlucht Amsterdam-Koeweit. Wonderlijk had niemand zich gemeld. Een buitenkansje dus. Veel heb ik niet van het land gezien: veel zand en veel blokkendozen. Het reizen vond ik leuk, boeiend en uitdagend. De overstap van Indonesië naar pastoor in een Nederlandse parochie, zou veel te groot zijn. Met toestemming van mijn bisschop zou ik rondreizen en gegevens gaan verzamelen over het werk van leken in onze kerken en dat wereldwijd. In april 1975 vertrok ik voor een wereldreis naar Maleisië, Singapore, Filippijnen, HongKong, Japan, Chili, Brazilië, Suriname, Kenia, Tanzania, Zuid-Afrika. In Frans-Polynesië stapte ik in een vliegtuig waar honderden stoelen leeg bleven. Ik nestelde me achterin het vliegtuig en stak een sigaar op. Wat een luxe leventje.
De kracht van de stilte
Begin december 1975 benoemde Paus Paulus Vl kardinaal Willebrands tot aartsbisschop van Utrecht. Een opvallende benoeming. Het Vaticaan had niet veel vertrouwen meer in de Nederlandse kerk en haar leiders. De vernieuwingsdrift in Nederland moest een halt worden toegeroepen maar hoe doe je dat? Door conservatieve bisschoppen als Simonis van Rotterdam en Gijsen van Roermond te benoemen? De geest was in Nederland uit de fles en die geest had geen zin om daarin terug te keren. Veel katholieken keerden zich af van de kerk. Tiny Muskens keerde na zijn wereldreis terug naar Indonesië. In dat land heb ik ervaren hoe belangrijk het werk is van de ‘gewone’ zusters en broeders. In dat land heb ik de kracht van de stilte leren kennen. Ook heb ik gezien dat geloof pas tot wasdom komt als mensen uit het eigen land verantwoordelijkheden krijgen. In 1977 ging ik terug naar het Westen. Drie maanden rondreizen door de Verenigde Staten. Daarna naar Rome, het centrum van onze wereldkerk.
Het boek ‘Wees niet bang’ mogen we van de schrijver Arjan Broers als inspiratiebron voor deze rubriek gebruiken.