Ik heurde vandeweek dè de selectie veur ’t wereldkampioenschap bekend ies gemaókt. Ik vijn daór niks van want ik heb ‘r de balle verstaand van. Mar d’r ies al mee volop commentaór van allerlei meense die ’t beter wete. Ik weet detter normaól elf man in ’t veld lupt, mar de twaalfde man maókt dikkijls ’t verschil. En des ’t publiek, al of nie op de tribune. Die geve nou al volop commentaór terwijl ’t hele toernooi nog moet beginne.
Ik zij ‘r nooit goed in gewiest. Vrúger han we in ’t Hoekske wel ’n voetbalelftal mar daór han ze men nie noddig. En es ‘r van de KPJ ’n team nodig was dan riepe ze men ‘r alleen mar bij es ze één of twee man tekort kwame. ’t Innige waór ik goed in waar ies verrekkes in de weeg lope. Conditie hai ik zat, daór mankeerde ’t nie aón. En voetbalschoen hai ik ók, alleen zen nie nooit verslete. Zo weinig es ik op moes kome draóve.
Ik weet nog demme mee de KPJ nun keer tegen ’n aander team moesse voetballe en ik wier opgesteld op ’t middenveld. Mijn neef regelde mistal de wedstrijde en spulde ’n bietje d’n aónvoerder. Jan, zeettie, ge mot zoveul mogelijk op ’t middelveld blijve en bij alle speulers van de tegenstaander in de weeg lope. Es gij zúrgt desse nie aónspeulbaór zen hedde genoeg verdiend.
Ik heb me wè op en neer gedraófd van links naór rechts en hup en trug. ’t Innige waór ik op moes lette waar dè ik de tegenstanders nie tege d’r schene schupte, want dan waar ’t mee bal. De scheidrechter hai mijn nogal op de korrel omdettie goed wies dè ik nie kon voetballe. Zo gauw es ik nun speuler onder ’t gras schoeffelde hai ik ’n rooi kaórt te pakke.
De wedstrijd vorderde en ge kont zien dè de vermoeidheid in de speulers begon te sluipe. Mar nie in men. Ik bleef mar draóve en in de weeg lope. Soms raókte ik d’n bal aón mar dè waar toch wel heul zeldzaóm. Dè zal gin tien kere in de heule wedstrijd gewiest zen.
We speulde nooit op ’n mooi voetbalveld. ’t Ware mistal afgetrapte waaie mee hier en daór nun molshoop of nun bos pijrdebloeme. Ge moest verrekkes goed uitkijke degge d’r nie over struikelde. Dè waar ók goed te merke want direct aachter de goal waar tijdens de wedstrijd nun boer stront aón ’t uitrije. En dè ging vrúger nie zo es tegesworrig. Netjes mee ’n mesien dè de stront in de waai inbrengt. Nee, in dieje tijd reje de boere gewoon mee ’n strontton waór aachterop nun grote sproeier zaat die ’t drijfmies hoog in de lucht sproeide.
’t Stonk verrekkes mar daór han wij gin moeite mee. Tot ’t meest cruciaóle moment in de wedstrijd. ’n Strak schot op goal en de tegepartij kopte ‘m net over de lat van d’r eige goal en d’n bal vloog rijgt in de straól van die strontton. Corner veur oons. Mijn neef waar nie bang van ’n bietje stront en haólde snel d’n bal op en legde ‘m strak neve de cornervlag. Mee nun ferme trap gaf hij d’n bal veur en gé kont zien dè de verse stront ‘r aón alle kaante vanaf spatte. Wij boere han daór nie zon moeite mee mar de tegenpartij ware ammel burgers en d’r waar d’r ginne inne die naór d’n bal toe kwaam. Ik stond in ‘t midde veur de goal en veur ik ‘r erg in hai ketste d’n bal tegen munne kop aón en vloog strak in d’n hoek. 1-0.
Ik heb nodderhaand nooit meer gescoord, mar die strontgoal vergeet ik nooit.
Jan Sprangers