Overal ziede nou in ’t dúrp wir spandoeke hange. De school ies wir begonne. Verleje week waar ’t zowijt. Naó zes volle weke vakaantie motte alle jong ‘r wir op uit. En dè ies meteen te merke in en rond ’t dúrp. Wen gemurrel en gedraai mee al die jong die ók wir motte wenne aón ’t verkeer. De klein die naór de urste school gaón zwabbere nog onwennig op d’r fietske en stijke aamper d’r haand uit es ze links of rechts motte.
Mar nog erger zen de pubers die naór de middelbaóre motte. Die weten nie detter handvaóte aón d’r stuur zitte. En zeker al nie waór die vur bedoeld zen. Ze hange mee baai elleboge op ’t stuur om mee baai haand durre telefoon te bediene. Volop Appe of Facetime. Dikkijls mee oortjes in zodè ze ’t geluid van de telefoon beter heure. Mar vur ’t geluid in ’t verkeer hebbe ze ginne tijd.
Ik waar verleje week aón ’t wandele op de fietspad langs de Overlaótweg. Ik kon nie aanders omdè de spoorlijn tot Wollik afgeslote ies. Hoe dikkijls ik nie heb motte roepe om te verkome dè ze de veters uit m’n schoen reje. En dan kijke ze nog lillijker es ik. Nou, dan motte verrekkes lillijk kenne kunne kijke.
Natuurlijk ies ’t spannend vur al die jong. Zón urste week wir naór school. Wè dè betreft ies ‘r niks veraanderd. Dè waar vrúger in menne tijd ók zo. Naór de kleuterschool nog aachterop bij m’n bruur mar zo gauw es ik fatsoenlijk zelf kon fietse allinnig op pad. Op ‘n deurtrapperke. Ruim 3 km heen en ’s middags ók wir truug. Van verkeer han we toen aamper laast. Wij reje over ’t klapzaand van de Waólwijksebaón en de Duinlaón.
En goed oplette in de klas waar ók mar zo zo. Ik zaat meer aachterstevurre op m’n vriendjes te lette es op al wè de juffrouw op ’t bord kladderde. Mee ouverwetse kretjes want van ’n whitebord han ze toen nog nooit geheurd. Schrijve leerde me netjes tuusse de regeltjes mee mooi grote lusse aón de b en de g. Lere leze dinne me hardop, om en om. En es gé nie aón de burt waart stil zitte en goed lustere.
Ik waar gin ster op de laóger school. Vural nie mee taól. ’t Waar ók nie hendig mee al dè dialect dè wij sprake om ’t verschil te kenne tusse Ketsheuvels en Nederlaands. Ók al din de juffrouw nog zo d’r best. Mistal prabeerde ze mee ’n spelleke oons op weg te hellepe. Ik zie oons nog zitte in de urste klas.
Veur de klas ston ’n draaischijf mee alle letters van ’t alfabet. Es gé aón de burt waart dan mogte naór vurre kome en ne zwieper aón dè rad geve. Veul kiendjes ware al aón de burt gewiest en draaie de letter B of D. Dan begon de juffrouw vraóge te stelle. En wè denkte van men. Ik trok de letter N.
Goed oplette Jan, zee de juffrouw. ’n Huisdier mee de letter N. Dè waar vur men nie moeilijk. Nun Nond. De juffrouw keek ‘r mar ongemekkelijk bij. Des mee ’n H Jan. Hond. ’n Beestje bij jullie in de tuin. En wir hai ik rap m’n antwoord klaór. Nun Negel. De juffrouw begon d’r ongeduld te verlieze en blafte trúúg. Des zonde N Jan. Des Egel. We prabere ’t nog inne keer zee de juffrouw. ’n Groot dier in d’n dierentuin. Ik moes efkes prakkezere mar mende al snel dè ik ók die vraóg kon beantwoorde. Nun Nollifaant. De zon ston strak aón d’n hemel, mar ’t donderde en bliksemde veur in de klas.
Ik hoop dè de kiendjes die verleje week wir gestart zen op school ’t er beter vanaf brenge es ik. Veul succes dees jaór.
Jan Sprangers