De geleerde zen ’t er over eens. We worre mee z’n alle steeds ouwer. Ze hebbe dè onderzocht en zen d’r duidelijk over. De hygiëne ies steeds beter. Tegesworrig waasse we vur elke scheet die dwars zit oons haand. We douche haóst alledag en kuisse dan beter oons teen uit. Es we wè mankere lope we veul hendiger naór d’n dokter es vrúger. En es gé dan echt wè mankeert zender tegesworrig veul beter pille om oe d’r wir vanaf te helpe.

Het schijnt dè we ók steeds beter ete. Nie dè alleman d’r meteen de schijf van 5 bij haólt vur dettie de panne op ’t vuur zet mar toch. De gruuntes zen dikkijls biologisch gekwikt. Vlees ete we steeds minder omdè we vega gaón. Voldoende eiwitte en vezels. Alleman wit vort precies wè dettie op z’n bord krijgt en vural nie teveul.

Werke doen we veul minder ure es vrúger. Veul wille nog ginnins mur 5 daóge werke per week. Vier ies volop genoeg om rond te kome. Ze gaón liever op tijd naór de sportschool of tennisse. Un goei eind wandele of fietse. Ze zegge dè bewege ’t nieuwe oud worre ies. Nou, dan mot ik wel verrekkes oud worre want ik zit nog gin 5 minute per dag stil. Nog steeds nie.

En wè denkte van alcohol en roke. Niks 18 betekent dè de jeugd pas veul laóter aón z’n urste pilske zit en roke ies zowieso nie meer van deze tijd. Wie rókt ‘r nog tegesworrig. Es gij nog rókt dan heurde er nie meer bij. Zelf heb ik ’t nooit gedaón en mijn vriendinne ók nie. Daór zocht ik ze wel op uit. Gé gingt ’s avonds toch nie mee nun asbak staón vrije in ’n portiekske.

Dus es gé mee z’n alle goed op paast dan hedde steeds meer kaans dè gé oud wordt, zolang gé nie omver gereje wordt. Dettè steeds meer druk gift op de zúrg ies wel een feit. Ik zie ’t daógelijks in ’t zorgcentrum waór wij vrijwilliger zen. Vandeweek waar d’r inne jaórig. Die wier 96. Dè wiesie zelf nie meer want toen ik ‘m ‘r naór vroeg zeettie, ik denk ’n goei honderd. Dè bedoel ik. Optimiest tot in de kiest. ’n Goei honderd. Dè lekt men ók wel wè.

Bij oons in de wielerclub waar d’r ók een jaórig vurrige week. Die wier 50 en kreeg dus een pop in de tuin. ’n Echte pop in clubklere op de racefiets. Ik heb die pop ók al ies in munne tuin gehad mar dè ies toch lang geleje. Al bekaant 20 jaór geleje. Ik wou dè ik nog 50 waar en wies wè ik nou weet. Dan wies ik ’t wel. Ik zaat ‘r we over te fantasere en dè brócht men op ’n idee.

Volgend veurjaór tik ik de 70 aón. Vanaf dè moment wil ik aachteruit gaón verjaóre. Alle jaóre ’n jaór jonger. Truug naór 69 ’t jaór daórnaó en zo alle jaóre ’n stapke truug. Tot ik wir 50 zij. Dè lekt me wel iets. Dan heb ik vurlopig nog 20 jaór te gaón.

Jan Sprangers