Harrie was een zoon van Henrie Fortuijn, een uit Amsterdam afkomstige schoenmaker (1881–1944), en de Drunense Johanna Brekelmans. Zij trouwden op 11 juni 1910 in Elshout-Oudheusden; enkele dagen eerder, op 6 juni 1910, was Harrie in Drunen geboren. Van jongs af aan werkte Harrie bij zijn vader in diens schoenfabriek. Op 3 augustus 1936 trouwde Harrie met Cor Pulles, die in Drunen op 4 juli 1913 was geboren. Het echtpaar ging wonen aan de Eindstraat, naast fietsenmaker Kees Klerks, ook wel ‘de Kemps’ genoemd. In deze woning begon Harrie een kleine schoenfabriek.

Door Bart Beaard

Na de oorlog zette hij zijn werkzaamheden voort in een ruimte van de voormalige schoenfabriek Favorite aan de Drunensedijk. Op 10 februari 1951 diende de schoenfabrikant bij gemeente Heusden een aanvraag in voor de bouw van een woning op de hoek van de Eindstraat en de Molensteeg. Architect was M.J. de Bonth uit Vught die een woning ontwierp in de bouwstijl van de Delftse School. De geraamde bouwkosten voor de woning waren fl. 18.996,-. Achter de woning werd een werkplaats gebouwd, een wit gebouw van ca. 75 m2. In 1972 stopte Harrie met het maken van schoenen. Hij overleed op 7 mei 1981, Cor op 29 augustus 2002.

Bouwstijl

De woning is tweelaags en heeft een zolderverdieping onder een zadeldak met de nok evenwijdig aan de straat. Het dak is gedekt met blauwgesmoorde terracotta dakpannen van het type Verbeterde Holle. In het dak bevinden zich twee schoorstenen en wordt aan de onderzijde beëindigd met een zinken mastgoot. De symmetrische gevel wordt aan de bovenzijde bekroond door een klokgevel met daarboven een halfronde vorm, waardoor de gevel de uitstraling van een pendule heeft. De bovenrand van dit geveldeel is afgedekt met natuurstenen platen, met in de overgang ornamenten in voluutvorm. De gevel is gemetseld in roodbruine handvormbaksteen, uitgevoerd in Vlaams verband en afgewerkt met een lintvoeg. Onder de goot bevindt zich een circa 60 centimeter hoge band waarin de stenen in V-vorm zijn geplaatst. Op de begane grond bevinden zich twee vensters met een middenstijl en naar binnen draaiende kruisramen. De vensters zijn voorzien van opgeklampte houten luiken. In de klokgevel bevindt zich een vierkant venster met een tuimelraam. Boven de vensters bevinden zich eensteens hoge, uitwaaierende strekken met natuurstenen aanzetstenen. De voordeur heeft drie glasplaten en erboven een bovenlicht met glas-in-lood. Het deurkozijn is geplaatst in een houten sieromlijsting.

Jaartalsteen

In de klokgevel is een jaartalsteen aangebracht met het jaartal 1952, het jaar waarin het pand werd gebouwd. Het betreft een afbeelding van Vrouwe Fortuna, een verwijzing naar de naam Fortuijn. Fortuna is de Romeinse godin van het lot en het geluk en gold als beschermvrouwe van het fortuin. Op de gevelsteen is zij afgebeeld met vleugels, een hoorn des overvloeds (cornucopia), een scepter en een rad als symbool voor de veranderlijkheid van het lot. Aan dit laatste attribuut herinnert het hedendaagse Rad van Fortuin. Het beeld drukt uit dat het geluk kan draaien als een wiel en dat mensen vaak zijn overgeleverd aan de grillen van het lot.