Zak met geld
Door het graven van de Bergsche Maas, begin 1900, komt het water niet meer bij Loevestein in de Waal, maar stroomt het via Geertruidenberg de Amer in. Daarmee werd de kans op hoog water voor dorpen als Wijk en Aalburg, Veen, Andel maar ook voor de stad Heusden een stuk kleiner. In de Maas bij Andel werd een dam gelegd zodat het water gedwongen werd om door te stromen richting Biesbosch. Het graven van de Bergsche Maas zorgde ervoor dat een dorp als Bern afgesloten werd van Herpt. Er kwamen drie gratis te gebruiken veerponten. Naast Herpt-Bern kwamen er veerponten bij Drongelen-Waalwijk en bij Dussen-Sprang Capelle. Koning Willem lll beloofde een eeuwig gratis overtocht voor voetgangers, fietsers, paard en wagen enz. Voor iedereen dus. Maar wat bleek eind vorige eeuw: de overheid wilde af van gratis en eeuwig. Er kwam een discussie op gang dat resulteerde in de oprichting van de Stichting Bergsche Maasveren. Deze club kreeg van het Ministerie een zak met vele miljoenen waarmee ze nog ongeveer dertig jaar lang gratis overtochten voor iedereen kon garanderen. Deze Stichting koos echter voor een iets andere variant: gratis voor wandelaars, fietsers en landbouwverkeer. De rest moet betalen: € 2,70 enkele reis.
Half uur wachten?
Maakten eerder, toen de overtocht nog gratis was, bijna een miljoen mensen een overtocht, sinds het geld kost nog niet de helft. Wachten en nog betalen ook, is voor velen geen optie meer. Sinds kort komt daar nog een extra wachtkwartier bij. De 18 schippers op de drie veerponten moeten namelijk twee keer per dag een kwartier rust houden. Wie pech heeft staat een half uur te wachten voordat hij overgezet kan worden.
