Fijnproevers onder elkaar

De advertentie, waarmee Royal de nieuwe naam voor haar restaurant annonceert, maakt de ambities duidelijk die de directie met de gerenoveerde zaak nastreeft. Geen kaarters, geen biljarters, geen dorpscafé en zeker geen carnaval meer, maar een sfeervol specialiteiten restaurant met een forellenaquarium, en voor oesters en kreeften een eveneens opvallend homarium. De nadruk op vis is ook terug te zien in het nieuwe logo; verder als blikvanger een grote open schouw en voor feestelijkheden een romantische zaal. Dat is wat La Belle Epoque z’n gasten vanaf juni 1980 wil bieden, zoals de leiding het zelf omschrijft: ’een sfeer van wij fijnproevers onder elkaar’. Verscheidene uitingen van ongenoegen over dit nieuwe beleid, zoals loopgroep de Mennekes in deel 19 beschreven en de carnavalsvierders die hier op de foto het voor hen gesloten Royal de kont toe keren, brengt de leiding niet op andere gedachten. Sterker nog zij adverteren onmiddellijk, meteen na de carnaval op 5 maart 1981 in de regionale pers met het aanprijzen van verse Hollandse aspergeschotels in hun ’Klassieke specialiteiten restaurant’. Het hotel-restaurant dat de echtparen Van Doorn-Röling zelf bovendien kwalificeren als de ’De parel van de Langstraat’. Een aanprijzing die wel steevast in de plaatselijke kranten terugkomt, maar blijkbaar minder geschikt geacht wordt om er als aanbeveling ook landelijk reclame mee te maken.

Kerstmis in de goede tijd, maar lang niet voor iedereen

De eerste ‘nationale’ advertentie plaatst Royal november 1983 in de Telegraaf: ’Kerstmis in de goede tijd, of zoals de Fransen het zeggen in La Belle Epoque’ meerdaagse arrangementen van 24 t/m 27 december demi pension inclusief diner-dansant op eerste en tweede kerstdag voor het niet onaanzienlijke bedrag van fl. 363,50 p.p. Kinderen tot 50 % korting. Op deze wijze annonceren in landelijke kranten is wat het hotel restaurant vanaf dat moment veelvuldig en met regelmaat gaat doen in de Telegraaf, het Algemeen Dagblad, maar ook in NRC en Volkskrant. Het mede hierdoor relatief groot aantal buitenlandse en ’Hollandse’ gasten en bezoekers had Thomasvaer en Pieternel al eerder, zie deel 19, tot de verzuchting gebracht: “Royal of La Belle Epoque is eigenlijk meer een buitenlandse enclave op ons grondgebied. Je hoort er Frans, Duits en Engels, maar Drunens niet”. Voor zover de ‘gewone Drunense mens’ in die tijd al uit ging eten zal dat qua menu én prijs niet snel bij een restaurant als La Belle Epoque geweest zijn.

Van Doorn kan er wat van

’De uitgebreide spijskaart’, aldus de eetrubriek van het Nieuwsblad van het Zuiden, ’biedt naast een keus aan vleesgerechten, diverse voor- en hoofdgerechten, die rondom krab, kreeft, forel en ander zwemmend lekkers zijn gecomponeerd’. De schrijvers van ’Goed-Uit’ kozen als voorgerecht dan ook kreeftensoep (11 gulden) en meloen La Belle Epoque met stukjes krab en een dot romige mousse van gerookte paling op ijs geserveerd (18,50 gulden) en als hoofdgerecht de halve warme gegratineerde kreeft (à 33.50 p.p.) met twee karafjes witte wijn voor 8 gulden p.p. Als dessert respectievelijk een hazelnoot- en passieparfait met slagroom voor ieder 8 gulden en ter afronding een prima kannetje koffie met chocolade koffieboontjes voor 8,50 gulden. In totaal betaalden de twee journalisten voor dit ’feestelijk’ menu in juli 1983 zonder fooi een bedrag van 137 gulden. Goed-Uit was overigens ronduit positief over maaltijd en restaurant als geheel. Datzelfde gold voor de schrijvers van rubriek Bon Apetit, die voor het tijdschrift van Peugeot Talbot Nederland ’Bonne Route’ twee jaar later Royal bezochten en beschreven. Bonne Route at het grote menu van 65 gulden p.p.: kikkerbillensoep, gepocheerde zeewolf met asperges, champagne ijsje, entrecote en passievruchtenijs. In plaats van de entrecote werd desgevraagd zonder prijsverhoging kalfszwezerik gepresenteerd. “Alles smaakte even goed. Patron - cuisinier Van Doorn kan er wat van”.

Driesterrenhotel

Met een royale gezinskamer als uitbreiding van de accommodatie poogt het hotel vanaf midden 1983, behalve met de eerder vermelde korting voor kinderen, eveneens voor gezinnen aantrekkelijker te worden. De gezins zit-slaapkamer geeft toegang tot de tuin via openslaande deuren en biedt plaats voor ouders met twee kinderen. Naast deze kamer is er nog meer verbeterd. In alle kamers zijn de oude bedden en matrassen vervangen door boxspringcombinaties en verder voorzien van een eigen douche en toilet, voor zover dat nog niet het geval was. Tenslotte is er als de zon het laat afweten voor de liefhebbers een solarium. Vooral met het oog op de veelvuldig gasterende zakenmensen komt er in 1985 op elke kamer een telefoonaansluiting en daarmee verdient Royal een derde ANWB-ster. Aanvullende faciliteiten als een minibar en een KTV, oftewel kleuren TV, volgen korte tijd later, zoals ook terug te vinden in het advertentieoverzicht.

Adverteren, adverteren

De landelijke advertenties zijn waarschijnlijk mede door de kosten soberder zonder het bekende logokroontje of andere opsmuk. ’Selling points’ als de nabijheid van Efteling, Autotron en natuurlijk de Drunense Duinen worden hierin voor het voetlicht gebracht, ook de mogelijkheid van wandelen, paardrijden, zelfs langlaufen in een enkele winteradvertentie. In de zomermaanden ontvangt Royal veel fietsers door haar eigen arrangementen, maar ook door de aansluiting bij Parkland Brabant. Verder valt op, kijkend naar de prijzen, dat overnachting inclusief een 5-gangen menu en Brabants ontbijt tussen 1987 en 1995 stijgt van 97,50 naar 125 gulden per persoon. Dat is mede door de inflatie bepaald een toename van ruim 25% binnen acht jaar, terwijl de gemiddelde prijsstijging in dezelfde periode zo’n 20% bedraagt. In 1999 tenslotte het laatste jaar van de 20e eeuw is ook voor de echtparen Van Doorn-Röling een bijzonder jaar. Zij bestieren samen Royal dan sinds 1969 drie decennia lang en La Belle Epoque 19 jaar vanaf 1980. Hun ouders respectievelijk schoonouders hebben de zaak in 1957 overgenomen en Royal genoemd. Waarom vermeldt de maartadvertentie in 1999 de opmerkelijke cursieve toevoeging ’Al meer dan honderd jaar’? Een vraag om in deel 21 nader onder de loep te nemen.

Frank Durant

fdurdurant@gmail.com