Onopvallend
Nu sinterklaas met de roetveegpieten is gearriveerd, ziet jong en oud uit naar de komst van de goedheiligman aan huis. Heel soms komt hij in hoogst eigen persoon naar de kinderen. Vaak komt hij op scholen en op het werk van papa en mama om cadeaus uit te delen. Maar bij de meeste huizen zet hij een mand of zak bij de voordeur, belt gehaast aan en verdwijnt hij in het donker. De foto kon zo maar bij jou of bij u gemaakt zijn in de jaren vijftig. In wezen is er niet veel veranderd in de voorbije jaren. Het gezin, vaak de familie, zit vol verwachting in de huiskamer. De gordijnen zijn gesloten. Zenuwachtig lopen volwassenen met tassen en dozen door het huis. De kinderen mogen nu niet naar de wc, mogen niet naar buiten want sinterklaas kan ieder moment aanbellen. In gebarentaal wordt het sein gegeven dat er nog één lied nodig is om alles achter de schermen in orde te maken. Uit volle borst wordt de stoomboot nog eens bezongen. Onopvallend is één iemand de gang in gegaan. De mand en nog een jutezak worden stilletjes buiten bij de voordeur gezet. Aanbellen, op de ramen bonken en wegwezen, de brandgang in. De familie in de woonkamer is opgeschrikt door het aanhoudende gebel en het kloppen op de ramen. Heel voorzichtig gaan de kinderen met hun ouders en grootouders richting voordeur. Een zucht van verlichting galmt door de straat als de voordeur wordt geopend en daar plotseling uit het niets de cadeautjes staan. Gauw naar binnen, help eens met dragen, wat zou er voor mij dit jaar inzitten? De beller die omgelopen is, sluit zich onopvallend weer aan bij het gezinsgebeuren. Spannend. Het één na het andere kind kruipt bij moeder, opa en of tante op school. De haantjes de voorste zien hun naam al staan en de hele kleintjes vinden het moeilijk om te kijken hoe de pakjes één voor één worden uitgepakt en bejubeld.
Dank u sinterklaasje
Anderhalf uur later is de mand en ook de zak leeg. Voor iedereen was er ook dit jaar weer wat bij. Voor de kinderen leuke presentjes, voor de ouderen sokken, een boek of een chocoladeletter. Dank u sinterklaasje. De koffie en thee met daarbij een lekkere plak gevuld speculaas of een stuk van de amandelletter gaat er wel in. Volwassenen zeggen dank tegen elkaar en tonen blijde gezichten. De jongsten spelen met hun cadeautjes, anderen hebben er plezier in om de proppen papier in dozen te stoppen of zelf in een doos te verdwijnen.
Witte gij?
Als niet veel later ook diverse spiritualiën op tafel komen inclusief nootjes en een stukje kaas, wordt er gesproken over de sintviering op school, op de sportclub of op het werk. Tevreden gezichten. Ook dit jaar is het een puzzel als iemand vraagt: “Witte gij wie de sunterkloas was?” Allerlei namen komen voorbij maar vaak blijft de vraag onbeantwoord. Tante en oom staan hardop stil bij de gezinnen waar het minder uitbundig verloopt, zo weten ze uit ervaring als vrijwilligers bij de Voedselbank. Toch wordt ook daar massaal ingezet op minstens één cadeau voor ieder kind. Dat sinterklaas ook dit jaar bij de één een laptop als cadeau geeft en bij een ander ‘slechts’ een roomboter-amandelletter is triest en aan kinderen niet of nauwelijks uit te leggen. Aan de gelovige kindertjes gaat dit gelukkig voorbij want voor hen gaat het nog niet om de geldwaarde maar om de waarde van het sinterklaasfeest. Nog een dag of wat en dan is het zo ver. Veel plezier!